Μία περίεργη μέθοδος για Day Game

Κατά λάθος, παρατήρησα κάτι που μου φάνηκε περίεργο.

Ήμουν ένα απόγευμα σε ένα επώνυμο μαγαζί με ρούχα. Όπως ανέβαινα, περνάω δίπλα από μια παρέα κοριτσιών και τις ρωτάω:
-Αυτός είναι ο όροφος με τα γυναικεία;
Ναι, μου λένε όλες μαζί.
-Θέλω να πάρω κάτι σαν δώρο. Υπάρχει κάτι καλό;

Και μου απάντησαν. Σαν να ρωτούσα κάποια πωλήτρια.
Χμμ, σκέφτηκα, τι ρουτίνες και παπαριές. Αμέσως άνοιξε το γκρουπ και χωρίς να προσπαθήσω και ιδιαίτερα, χωρίς να πω κάτι άλλο. Άμεσα και κοφτά, απάντησαν αμέσως.

Έτσι, έβγαινα μερικά απογεύματα για να δοκιμάσω. Έπιανε, ωστόσο μερικές φορές δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό αυτό.
Έτσι πρόσθεσα το «με συγχωρείς» και το έκανα έτσι:
-Με συγχωρείς … [παύση],  θα ήθελα μια γνώμη/συμβουλή …. [παύση].. μπλα μπλα μπλα.

Το με συγχωρείς δεν σε κάνει excuser, μιας και είναι κοινωνικά δεκτό σαν κάτι που πρέπει να λέμε όταν μιλάμε σε ξένο.
Οι παύσεις δεν μπήκαν για να σε κάνουν κάποιον που είναι «μυστήριος», αλλά για να δώσεις χρόνο να το δεχτούν και να καταλάβουν.

Good luck