Η αξία σου, έχει… αξία!

Διάβασε να δεις τι παρατήρησα σχετικά με τα «ανοίγματα». Ήμουν το Σάββατο με μια παρέα έξω να «τα πιούμε». Είναι κάτι που κανονίζω 1-2 φορές το μήνα, μιας και δεν μπορώ να βρίσκομαι πολύ συχνά με τους συγκεκριμένους, αλλά είμαστε καλή παρέα και έχουμε καλή χημεία μεταξύ μας.

Τέλος πάντων, καταλήξαμε σε ένα club.
Καθώς περνούσαμε ωραία, γελάγαμε κλπ, περνάνε από μπροστά μας 2 κοπέλες, τις οποίες «πειράξαμε» πριν λίγο στο δρόμο.
Μετά από λίγο, μου λέει ο ένας, «τι λες, πλησιάζουμε καμία;». Του απαντώ «μέσα». Του λέω ότι θα πάω σε αυτές τις 2 που πειράξαμε στο δρόμο, μιας και μου άρεσε η μία.
Εδώ να αναφέρω ότι ο «κανόνας των 3«, δεν έχει καμία μα καμία σχέση και δεν χρειάζεται, αν είσαι «έμπειρος» σε πλησιάσματα. Αν δω πλέον κάποια, θα πάω και μετά από 5′, ειδικά αν μόλις έχει μπει στο μαγαζί, για να την δώσω λίγο χρόνο να «προσαρμοστεί».

Μου λέει λοιπόν, ότι είναι άδικος κόπος, μιας και πήγε και αυτός και ούτε καν του μίλησαν. Μπορεί να μην γούσταραν να μιλήσουν σε κάποιον, μου είπε.
Εδώ να σημειώσω ότι μου είπε ότι δεν μπόρεσε να καθίσει πάνω από 1′. Ο συγκεκριμένος είναι αθλητής, μάλιστα πολύ γυμνασμένος και εμφανίσιμος. Εδώ επιβεβαίωσα για ακόμη μια φορά ότι δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο η εμφάνιση του άλλου.
Ωστόσο, όπως και να έχει το club game δεν το πάω και πολύ, κυρίως επειδή έχει φασαρία, δεν μπορείς να μιλήσεις/ακούσεις άνετα κλπ.
Τις πλησιάζω, και τις είπα ότι ήθελα να τις γνωρίσω. Απλά πράγματα, δεν είπα κάτι το πολύπλοκο.  Και τις γνώρισα. Ήταν και οι δύο φοιτήτριες.
Εδώ να πω ότι το στυλ μου πλέον είναι «ακλόνητος», ή να στο πω ποιο απλά, ατρόμητος. Σαν να πλησιάζω έναν παλιό μου φίλο. Δες εδώ τον Hypnotica και μπορώ να σου πω ότι πλέον κυμαίνομαι σε αυτά τα επίπεδα.

Τέλος πάντων, αυτό που παρατήρησα ήταν το εξής. Η μια ήταν ανοιχτή, η άλλη «κλειστή». Ωστόσο, απαντούσε κανονικά στις απαντήσεις μου και αυτήν. Δεν είχε «κλειστή» γλώσσα, αλλά ήταν λίγο «αμίλητη». Εδώ είναι «κίτρινο» φως και καλό είναι να επιμένεις. Θα σου πω αργότερα το γιατί.
Για λίγη ώρα τις «κοντρόλαρα» εγώ, μετά ήρθε και ο φίλος μου που τις πλησίασε πρώτος. Τέλος πάντων, αν και έφυγα με το τηλέφωνο της μιας για να κανονίσουμε για καφέ, κάτι με «έτρωγε» να μάθω για ποιο λόγο η μια δεν ήταν ανοιχτή. Κακόκεφη; Μπορεί. Ωστόσο, πλησίασα και άλλη μια και ήταν έτσι. Δηλαδή να μιλάνε, αλλά να είναι χαλαρές, σαν να κρατάνε κάποια απόσταση.

Γιατί αυτό;

Και τότε μου ήρθε μια ιδέα. Και αν είναι αυτές ποιο ντροπαλές; Και αν θέλουν χρόνο για να σε εμπιστευτούν και να σου μιλήσουν ποιο άνετα;
Δεν μπορεί να είναι όλες «αλανιάρες», να είχαν όλες πολλές σχέσεις στην ζωή τους κλπ.Υπάρχουν και οι ντροπαλές.
Δεν είναι όπως τα λένε οι γκουρού δηλαδή, ότι η γυναίκα θα σε «επιτεθεί» και να είσαι έτοιμος με negs κλπ. Οκ, λίγο κουλό αυτό.

Άλλωστε, σε όσες πήγα, δεν με έδιωξαν. Δεν μου γύρισαν το κεφάλι ή να συνεχίσουν να μιλάνε μεταξύ τους, όπως έκαναν σε προηγούμενους ή όπως κάνουν συνήθως. Γιατί; Πιστεύω ότι είναι ο τρόπος που πλησίασα. Δεν έγλυψα, δεν παρακάλεσα και πήγα με «balls of steel».
Αυτό και μόνο, αυτόματα με «ανέβασε» ψηλά, ποιο πάνω από το δικό τους επίπεδο. Άρα, η αξία που θα δείξεις στην αρχή, αυτόματα θα σε κάνει να ξεχωρίσεις από το πλήθος και δεν θα «μπορέσουν» να σε διώξουν, έτσι απλά.

Οπότε μια είναι η λύση και ακούει στο όνομα «ανίχνευση». Μπορείς να καταλάβεις με το που θα δεις μια γυναίκα τι είναι;
Δηλαδή, καλό είναι να δεις τι κάνει η παρέα που θες να πλησιάσεις. Γελάει, τραγουδάει ή χορεύει;
Ετοιμάσου να εκτοξεύσεις την δική σου ενέργεια στα ύψη, για να είσαι στα ίδια.
Μιλάνε απλώς; Τις βλέπεις ποιο «χαλαρές»; Τις κόβεις για χαμηλοβλεπούσες και όχι για… χαμηλοβλεπού(τ)σες; Τότε θα πρέπει να ρίξεις την ενέργεια σου στο μισό, να είσαι κοντά με αυτές. Αν τις δεις ντροπαλές, κάνε χαλαρές ερωτήσεις στην αρχή (όχι φυσικά κάθε πότε το κάνουν), να νιώσουν κάποια οικειότητα. Γενικά ο τόνος σου, η φωνή σου, οι κινήσεις σου να είναι χαλαρές, σαν να ντρέπεσαι ένα πράγμα.
Άλλωστε, αυτό είναι που προσπερνάς, όταν κάποιος σου συστήνει μία, έχεις κερδίσει ήδη το θέμα οικειότητα.

Τότε θα δεις ότι θα μπορέσεις να συνεχίσεις να μιλάς μαζί τους. Δεν χρειάζεται να τα παρατήσεις αν τις δεις «κρύες», εφόσον δεν σταματάνε να σου μιλάνε/κοιτάνε. Και μην τις παρεξηγείς, καμία δεν θέλει να την πει η φίλη της πόρνη και εύκολη.

Θα μου πεις τώρα, μα καλά δεν γνώριζες ότι δεν είναι όλες ίδιες;
Φυσικά και γνωρίζω. Απλά, αλλιώς είναι να το δεις εν δράση και να μαθαίνεις πως να το αντιμετωπίσεις.
Γιατί οι περισσότερες συναναστροφές μου ήταν είτε από γνωριμίες τρίτων, πωλήτριες/σερβιτόρες όπου έχουν άνεση να μιλάνε με ξένους, την ημέρα, όπου είναι αποδεκτό να μιλάει σε κάποιον που την ρωτάει κάτι, ή σε bar/club, όπου η μία είναι η ντροπαλή και συνήθως η λιγότερο ελκυστική, που σπάνια υπήρχε αυτό το φαινόμενο.