Τα τρία κακά της μοίρας μας

Αν είσαι άντρας, κάποια στιγμή της ζωής σου, θα «πάσχεις» με κάποιου είδους άγχους ή ανησυχίας. ΟΚ, μπορεί να τα προσπεράσεις, αλλά θα είναι κάπως δύσκολο. Με αφορμή, λοιπόν μια ερώτηση που έτυχε να διαβάσω σε ένα blog γιατρού, σου παρουσιάζω τα τρία κακά.Βασικά, ανάλογα με το περιβάλλον μας, αρχικά έχουμε να κάνουμε με την ανησυχία που μας πιάνει όταν είμαστε σε κόσμο (social anxiety), ή όταν κάνουμε κάτι και ξαφνικά «νιώθουμε» όλων τα μάτια να είναι επάνω μας, κάνοντας μας να νιώθουμε άσχημα. Όσο καιρό περνάμε με αυτήν την αντίληψη, τόσο και δυναμώνει μέσα μας. Τα άτομα αυτά θα τα καταλάβεις συνήθως όταν είναι σε μεγάλη παρέα δεν πολύ μιλάνε ή όταν είναι ένα μπαρ ας πούμε ψιλοάδειο, κάθονται στα ποιο απόμακρα και πίσω πίσω καθίσματα.
Για να μπορέσεις να την νικήσεις, θα πρέπει να κάνεις κάτι που θα σε έκανε να νιώσεις άσχημα σε κόσμο, όπως πχ να βάλεις το χέρι σου στην μύτη ενώ είσαι στο δρόμο, να περάσεις από κάποιον δρόμο, ειδικά αν έχει καφετέριες γύρω του και είναι γεμάτο κόσμο , να έχεις την μουσική στην διαπασών και να πηγαίνεις αργά. Ότι σε ωθήσει να κάνεις κάτι που θα ένιωθες άσχημα, όχι όμως με την μια αλλά με τον καιρό, θα αρχίσει σιγά σιγά το μυαλό σου να μην δίνει σημασία το ότι έχει κόσμο και σε βλέπει.

Η 2η ανησυχία που έχουμε, είναι όταν πρέπει να πλησιάσουμε κάποια. Είναι ο φόβος που μας πιάνει και μάλιστα ο φόβος αυτός συνδέεται και με συμπτώματα, όπως ο ιδρώτας ή η ταχυκαρδία.Μάλιστα, ειδικοί εκτιμούν ότι ο εγκέφαλος μας δεν ξεχωρίζει φόβο, δηλαδή δεν ενεργοποιεί άλλο κέντρο για φίδι, ή φωτιά πχ και άλλο για γυναίκα (τυχαία τα ανέφερα, καμία σχέση με το τραγούδι του Μπουγά 🙂 )
Έτσι, ο εγκέφαλος μας όταν μια κατάσταση συνδεθεί με κάτι που το «νομίζει» για κίνδυνο, ενεργοποιήσει το κέντρο του φόβου και από εκεί και πέρα, είναι κίνδυνος πάει και τελείωσε.
Για εμένα ήταν και το ποιο δύσκολο κομμάτι της «πορείας» μου και μπορώ να σου πω ότι αν καθίσω κάμποσο καιρό χωρίς να πλησιάσω κάποια, ακόμη και τώρα στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, κάτι με «τραβάει» πίσω. Βέβαια, στο πρώτο «άνοιγμα» έχει ξεπεραστεί και δεν σκέφτομαι/νιώθω φόβο, αλλά στο αναφέρω ότι ήταν το ποιο δύσκολο κομμάτι (τουλάχιστον για εμένα) και ακόμη και οι μεγάλοι PUAs αναφέρουν ότι δεν μπόρεσαν να τον «εξολοθρεύσουν» τελείως. Η συγκεκριμένη φοβία απαιτεί δουλειά. Εδώ είχα αναφέρει μερικές ασκήσεις που μπορείς να κάνεις, κάτι που είναι απλό και εγγυάται αποτέλεσμα.
Φυσικά, εγώ έχω κάνει πολλά παραπάνω για να έχω άνεση, αλλά δεν μπορώ να τα αναφέρω εδώ 🙂

Η 3η ανησυχία (αν μπορεί κανείς να το αναφέρει έτσι) και αυτήν ήταν και η ερώτηση που έκανε κάποιος σε έναν γιατρό και σκέφτηκα να τις αναφέρω όλες μαζί, είναι όταν πας να κάνεις sex.
Ειδικά αν πρόκειται για «άρπα κόλλα» ή one night, δηλαδή σε περιπτώσεις που δεν έχει προηγηθεί κάποιο «παιχνίδι» (ή το γνωστό και ως «χ@μούρεμα»). Όταν λοιπόν βρεθείς σε κατάσταση να κάνεις sex (για πρώτη φορά μιλάμε), το σώμα σου θα βρεθεί σε μια «άγνωστη» φάση και δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως, ή με λίγα λόγια δεν θα έχεις στύση (λέγεται και ως ανικανότητα της πρώτης φοράς και όλοι -σχεδόν- το βιώνουν). Δεν είναι πρόβλημα «μηχανικό» αλλά ψυχολογικό και ξεπερνιέται με τον καιρό και αυτό. Ωστόσο, αν φτάσεις σε αυτό το σημείο και δεις ότι δεν έχεις στύση, μπορείς να της πεις κάτι όπως «είμαι κουρασμένος», «για να δω αν μπορέσεις να με ανάψεις», «παίρνω φιναστερίδη για τα μαλλιά και αυτό είναι μια παρενέργεια 🙂 .Και αν δεν έχεις πρόβλημα και σου πει ότι δεν έχεις πρόβλημα, θα της πεις «είδες ότι κάνεις δουλειά; 🙂 ), δηλαδή να μην το πάρεις κατάκαρδα και να το περάσεις σαν αστείο. Με τον καιρό το σώμα θα νιώθει άνετα και δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα.