Κοινωνική φοβία

Η κοινωνική φοβία, είναι ένα φαινόμενο που πλήττει κυρίως ανθρώπους μεγάλων πόλεων. Όταν ένα άτομο «πάσχει» από κοινωνική φοβία, λέμε ότι έχει υπερβολικό φόβο και άγχος στις καθημερινές κοινωνικές καταστάσεις που βιώνει.

Τα άτομα που έχουν κοινωνική φοβία, έχουν έναν έντονο φόβο ότι οι άλλοι τους παρακολουθούν και τους κρίνουν σε κάθε τους πράξη, όπου φοβούνται ότι αν κάνουν κάτι που είναι δύσκολο γι’ αυτούς, μπορεί να
τους φέρει σε αμηχανία, αφού φοβούνται ότι θα εξευτελιστούν για αυτό, ειδικά αν δεν το φέρουν εις πέρας.

Όσο περνάει ο καιρός, ο συγκεκριμένος φόβος γίνεται πιο έντονος και πιο σοβαρός, με αποτέλεσμα να επηρεάζει τις κοινωνικές υποχρεώσεις κάποιου, με αποτέλεσμα να μην μπορεί ακόμη και να διατηρήσει φιλίες, να πάει στην εργασία του, να κάνει σχέσεις κλπ.

Φυσικά δεν έχουν όλοι τον ίδιο βαθμό κοινωνικής φοβίας. Άλλοι δεν θέλουν να μιλάνε δυνατά, όταν κοντά τους είναι άγνωστοι, άλλοι δεν θέλουν να τρώνε μπροστά στους άλλους, ενώ στις πιο σοβαρές καταστάσεις, δεν θέλουν να είναι κοντά σε άλλα άτομα.

Η κοινωνική φοβία είναι από τις πιο σοβαρές φοβίες που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. Τα συμπτώματα της είναι το κοκκίνισμα του προσώπου, άγχος, εφίδρωση, τρέμουλο στην φωνή και στο σώμα κάποιου και δυσκολία αναπνοής. Τα περισσότερα από τα συμπτώματα γίνονται εύκολα αντιληπτά από τους άλλους, με αποτέλεσμα να τους λένε ντροπαλούς, ενισχύοντας έτσι το πρόβλημα τους.

Και στην κοινωνική φοβία, τον κύριο ρόλο τον παίζει το περιβάλλον του κάθε ατόμου, αφού το φαινόμενο ξεκινά από νεαρή ηλικία.

Η θεραπεία της απαιτεί χρόνο και φυσικά επιμονή από πλευράς του ατόμου. Κανένας δεν μπορεί να βοηθήσει κάποιον, αν δεν το επιθυμεί και ο ίδιος. Αν και η μόδα «απαιτεί» την χρήση φαρμάκων, όπως τα αντικαταθλιπτικά, η δική μου άποψη είναι να μάθει με αργά βήματα να νικά τους φόβους του.
Θα πρέπει να αντιληφθεί τι φοβάται περισσότερο και να αρχίσει να έρχεται σε επαφή με άτομα, ανάλογα με τον τρόπο που φοβάται να το κάνει.
Η συνεχής προσπάθεια είναι αυτή που θα τον βοηθήσει να περάσει τις φοβίες του, χωρίς να χρειαστεί να επισκεφτεί ψυχολόγο και να τον «φορτώσουν» με φάρμακα.