Δυο στο approach δυο-δυο…

Αν δεν θέλεις να πας μόνος σου να πλησιάσεις κάποια, πήγαινε με έναν φίλο σου. Ε;;;;

Παλιά, όταν πήγαινα σχολείο ακόμη, τα καλοκαίρια πήγαινα σε παραθαλάσσια μέρη με έναν κολλητό μου, καβάλα στο δίκυκλο του (τα Σ/Κ) για να γνωρίσουμε αλοδαπές (Τσέχες θυμάμαι τότε). Είναι κλασικό Ελληνικό καμάκι 🙂
Τότε πηγαίναμε και οι δυο μαζί σε μια παρέα από γυναίκες. Έτσι δουλεύαμε, ο ένας βοηθούσε τον άλλο τι να πει κλπ.

Στην κοινότητα, αναφέρουν ότι θα πρέπει να πας μόνος σου για να δείξεις ότι έχεις αρχί$ιακαι δεν μασάς κλπ. Μετά θα πρέπει να έρθει ο Wingman σου και να συνεχίσετε.
Εγώ προσωπικά δεν κάνω έτσι όταν πάω μόνος μου. Απλά του κάνω νόημα όταν τα πράγματα πάνε καλά να έρθει και μένουμε στην (νέα πλέον) παρέα. Άλλωστε όπως θα διαβάσεις και στην σελίδα σχετικά με εμένα, δεν ακολουθώ τι λέει ο καθένας που αυτοαποκαλείται «PUA», αλλά κάνω ότι μου έρθει εκείνη την ώρα στο κεφάλι 🙂

Πρόσφατα λοιπόν σκέφτηκα με έναν φίλο που βγαίνουμε μαζί για παιχνίδι να δοκιμάσουμε να πάμε και οι δυο μαζί σε κάποια παρέα. Δοκιμάσαμε και με mixed (δηλαδή να υπάρχει και ένας άντρας μέσα) αλλά και με 2-4 γυναίκες. Το αποτέλεσμα ήταν όλες τις φορές το ίδιο, δηλαδή μας δέχτηκαν στην παρέα τους. Ωστόσο, όπως και να έχει, θα πρέπει πάλι να έχεις αυτοπεποίθηση και τρόπο. Αυτό δεν αλλάζει. Αλλιώς το παιχνίδι είναι χαμένο.