Κατηγόρησε το… περιβάλλον σου

Αν είσαι ντροπαλός, κλειστός χαρακτήρας και γενικά έχεις ότι δεν είναι και τόσο καλό σε έναν άντρα, αυτό δεν έγινε πρόσφατα.
Ξεκινά από πολύ παλιά, από τότε που ήσουν μικρός.

Σαν -μικρά- παιδιά, είχαμε υπερβολική αυτοπεποίθηση. Κανένα παιδί δεν ρωτάει, αλλά απαιτεί. Και μάλιστα απαιτεί σε τέτοιο βαθμό, που για να πάρει αυτό που θέλει μπορεί και να κλαίει για ώρες.

Με λίγα λόγια, όλοι μας είχαμε κάποια στιγμή υπερβολική αυτοπεποίθηση. Ωστόσο, στην πορεία μερικοί την χάσανε, άλλοι την διατήρησαν ενώ άλλοι την «δουλέψανε» παραπάνω από όσο έπρεπε.

Όμως, γιατί κάποιοι «χάνουνε» την αυτοπεποίθηση τους και καταλήγουν ντροπαλοί;
Ας δούμε ένα παράδειγμα.
Ο μικρός Γιάννης, μόλις άρχισε εδώ και κάμποσο καιρό να περπατάει. Όλος ο κόσμος είναι πλέων δικός του, ενώ αρχίζει σιγά σιγά και η χαρά της εξερεύνησης. Με τον καιρό, οι γονείς του τον έχουν γυμνό, για να μην ιδρώνει, ενώ ο πατέρας του πιθανών να καμαρώνει όταν ο γιος του πρώτο πει την πιο γνωστή ελληνική λέξη, το μαλάκας.
Έτσι περνάει ο καιρός, ο Γιαννάκης γυμνός, τρέχει, παίζει, οι γονείς του καμαρώνουν, ενώ αρχίζει σιγά σιγά να βρίζει περισσότερο, προκαλώντας φυσικά το γέλιο.
Κάποια στιγμή έρχεται η γιαγιά του να τον δει. Βλέποντας τον γυμνό, βάζει τις φωνές. Αρχίζει να λέει λέξεις όπως «ντροπή», «τι θα πει ο κόσμος» κλπ, ενώ όταν ακούει τις βρισιές, του λέει κάτι όπως «ντροπή», «θα σου βάλω πιπέρι», «τα καλά παιδιά δεν λένε τέτοια πράγματα» κλπ.
Το μυαλουδάκι του Γιαννάκη, ήδη έχει αρχίσει και αποθηκεύει τις παραπάνω λεπτομέρειες, ενώ η έκφραση της γιαγιάς μπορεί να τον κάνει να φοβάται κιόλας.
Ο καιρός πέρασε και πήγε σχολείο. Εκεί, μπορεί να περνά τον καιρό του και με κορίτσια της τάξης του (αθώος όπως είναι δεν ξεχωρίζει τα «παιδάκια»). Ωστόσο ο πατέρας του μπορεί να τον πειράζει, κάνοντας τον να αισθάνεται άσχημα, να ντρέπεται και να μην θέλει να μιλήσει γι’αυτό.
Μάντεψε… Το μυαλουδάκι του, έχει ήδη καταγράψει το «γυναίκες – ντροπή – αισθάνομαι άσχημα να μιλάω γι’αυτό».
Αργότερα, στο σχολείο πάλι, τα άλλα παιδιά μπορεί να τον κοροϊδεύουν για τα ρούχα του συνήθως, κάνοντας τον να αισθάνεται άσχημα για τον εαυτό του, να πρέπει να ντύνεται/φέρεται όσο το δυνατόν καλύτερα για να μην προκαλεί τα σχόλια των άλλων απέναντι του.

Η «ζημιά» πλέων σε αυτό το παιδί έχει ήδη γίνει. Στο μυαλό του έχει ήδη καταγράψει το τι είναι ντροπιαστικό γι’αυτόν και στο μέλλον θα φροντίζει να μην ξανά κάνει κάτι παρόμοιο, το οποίο μπορεί να τον φέρει στην ίδια άσχημη θέση.
Όσο περνάει ο καιρός, μπορεί να του εμφανιστούν ευκαιρίες, αλλά θα τις απορρίψει λόγω των παραπάνω ιδεών του. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να ενισχύει όλες τις αντιλήψεις του και απλά να τις κάνει δυνατότερες.

Για εμένα, αυτός είναι ίσως ο σημαντικότερος λόγος που ένας άντρας «χαλάει», αποσυνδέεται από τα «θέλω» του και πλέων κάνει τα πάντα να μην τραβάει την προσοχή, να μην προκαλεί με κάτι ώστε να μην τραβάει τα βλέμματα επάνω του, να μην κάνει κάτι που θα θεωρεί αυτός κακό, να είναι πάντα καλός και να λέει ακόμη και ψέματα, για να μην νευριάσει κάποιον, παραμένοντας έτσι ως «καλό παιδί», που πρέπει να τα πηγαίνει με όλους καλά.

Αυτά τα άτομα, δυστυχώς θέλουν πολύ καιρό, υπομονή και επιμονή, ώστε να μπορέσουν να διώξουν από επάνω τους όποιες αρνητικές σκέψεις είναι «ριζωμένες» βαθιά μέσα τους και να μπορέσουν να απολαύσουν την ζωή όπως κανονικά θέλουν.