Κωλόμπαρα vs στριπτιζάδικα

Μερικά πράγματα για το τι παίζεται σε αυτούς τους «ναούς» του οφθαλμόλουτρου. Μπορείς να «πάρεις» κάποια από αυτά τα μέρη;

Παρακάτω μεταφέρω τις δικές μου απόψεις από το τι παρατήρησα σε τέτοιου είδους μαγαζιά. Δεν συνιστώ να ακολουθήσεις κάποια συμβουλή μου παρακάτω και δεν σου παροτρύνω να την πέσεις σε κάποια τύπισσα, αν δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου. Οι γυναίκες σε τέτοια μαγαζιά σε βλέπουν σαν ευρώ και φυσικά θα θελήσουν να σου πάρουν όσα περισσότερα μπορούν. Επίσης ότι αναφέρω έχει να κάνει με τα μαγαζιά που συνάντησα εγώ και φυσικό είναι να μην γνωρίζω τι «παίζει» σε όλη την Ελλάδα ή σε κάθε μαγαζί ξεχωριστά.

Βασικά, άλλο το στριπτιζάδικο και άλλο το κωλόμπαρο. Καμία σχέση μεταξύ τους. Και σαν χώρος και σαν λειτουργία γενικά.
Στο μεν στριπτιζάδικο θα πας σε (και καλά) κυριλέ μαγαζί, θα πιεις το ποτό σου και θα μιλήσεις με κάποια κοπέλα από το μαγαζί, συν ότι θα παρακολουθήσεις κάποιο χορό.
Στο κωλόμπαρο δε, θα πας αποκλειστικά για να μιλήσεις με κάποια, αφού πρόκειται για bar (η και κανένα καφενείο, ανάλογα την περιοχή) με γυναίκες.

Η μεγάλη διαφορά τους, στο αν θέλεις να «πάρεις» κάποια από εκεί μέσα, είναι στο ότι στα στριπτιζάδικα παίζουν «συμβόλαια» με νταβατζήδες και φυσικά τα κορίτσια μένουν (συνήθως) όλες μαζί σε κάποιο σπίτι όπου και φυσικά ελέγχονται, ενώ στα κωλόμπαρα δουλεύουν συνήθως οι γυναίκες που είναι είτε μεγαλύτερης ηλικίας και άρα δεν έχουν «πέραση» στα στριπτιζάδικα, είτε ανεξάρτητες από κάποιον και δουλεύουν μόνες τους.

Ωστόσο και στα δύο είδη, το αφεντικό θα είναι πάντα που θα σου χαλάει την «φάση» αφού δεν θα επιτρέπει να καθίσει μαζί σου παραπάνω από ένα χρονικό διάστημα (ανάλογα το ποτό φυσικά), ενώ αν την βλέπει και δεν σου συμπεριφέρεται σαν «πελάτη» αλλά σαν «κάτι παραπάνω», θα έχει την προσοχή του εκεί στραμμένη (ειδικά σε στριπτιζάδικα), μιας και σε θέλει εκεί «ερωτευμένο» με κάποια να κερνάς ποτά και όχι να τις «βγάζεις» με ένα ποτό μόνο. Οπότε θα πρέπει να είσαι γρήγορος και να μην χάνεις χρόνο με άσχετες ερωτήσεις που δεν θα σε βοηθήσουν και σε κάτι ιδιαίτερο.

Οπότε τι μπορεί να κάνει κανείς για να «πάρει» κάποια;
Βασικά να αναφέρω ότι δεν είναι εύκολο να «πάρεις» κάποια και δεν έχει να κάνει με εσένα, έχει να κάνει με το γεγονός ότι:
-Βλέπουν καθημερινά πολλούς τυπάδες, πολλές φορές αρκετά πιο εμφανίσιμους και πιο φραγκάτους.
-Τις ενδιαφέρει να βγάλουν λεφτά και δεν θέλουν «έρωτες».
-Συνήθως τις πιο «καυτές» τις έχει «καβάτζα» το αφεντικό ή ο νταβάς τους
-Παίζει να έχουν μόνιμη σχέση
-Σε φοβούνται μην είσαι μπάτσος
και πόσα άλλα «προβλήματα» μπορεί να μπλοκάρουν την επιτυχία σου.
Να θυμάσαι ότι ο Alan Roger Currie (aka Mode One) σε ένα βιβλίο του ανέφερε ότι δεν πηγαίνει σε τέτοιου είδους μέρη και με λίγα λόγια εννοούσε ότι δεν το θεωρεί «παιχνίδι» (αν και πιστεύω ότι του φαίνεται δύσκολο). Ωστόσο (για εμένα) είναι «παιχνίδι» και μάλιστα από τα πιο δύσκολα.

Το ερώτημα είναι μπορείς να κερδίσεις κάποια από εκεί για να κάνεις σεξ; Η απάντηση είναι ναι, μπορείς, αρκεί να είσαι καλός στο παιχνίδι.
Πάνω κάτω οι περισσότερες που θα συναντήσεις θα είναι ή πολύ αλάνια ή χαμηλοβλεπούσες με όνειρα και σχέδια για το μέλλον, καθώς και κάποιες «ενδιάμεσες». Επίσης θα βρεις και τις «ευρωρουφήχτρες», αλλά από αυτές να μείνεις μακρυά.
Όπως και να έχει οι γυναίκες εκεί είναι άνετες με την σεξουαλικότητα τους και δεν ντρέπονται να το πουν. Επίσης οι περισσότερες είναι ξένες, από χώρες που το σεξ είναι τόσο άνετο όπως μια βόλτα με το αμάξι.

Ένα λάθος που κάνουν οι περισσότεροι, είναι να αρχίσουν να μιλάνε σε κάποια που δουλεύει εκεί για την δουλειά της (πχ τι λένε οι γονείς σου γι’αυτό; ), δείχνοντας ότι έτσι στην ουσία δεν εγκρίνουν την δουλειά της, οπότε στην ουσία ακυρώνουν την όποια επιτυχία τους.

Αν το παιχνίδι σου είναι καλό, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα παραπάνω από το να «δουλεύεις». Θα δεις ότι μερικές θα θελήσουν να κάνουν και σχέση μαζί σου. Εκεί παίζει ρόλο το «καλιμπράρισμα» σου, που σημαίνει ότι σε άλλες θα πρέπει να είσαι πιο light, ενώ σε άλλες πιο σκληρός. Δεν είναι και λίγες (οι πιο νυχτόβιες και «δυνατές») που μου είπαν ότι οι περισσότεροι άντρες φοβούνται να τις μιλήσουν.

Οπότε μια απλή συμβουλή είναι (αν θες φυσικά να δοκιμάσεις) να πας και να κεράσεις ποτό σε κάποια που σου αρέσει (κάτι που πρέπει να κάνεις για να καθίσει κάμποση ώρα μαζί σου). Αν και μπορείς να κάνεις κάτι και χωρίς να κεράσεις κάποιο ποτό, μόνο με την αρχική συζήτηση, αλλά δεν συμβαίνει πάντα γιατί το αφεντικό παρακολουθεί και θέλει να «φεύγουν» ποτά.
Μην την κεράσεις με την μια, αλλά όταν σου το πει. Αν δεν έρθει αυτή που σου άρεσε, φώναξε την να έρθει και πες της κάτι όπως ότι ξεχωρίζει κλπ.
Το καλό με αυτές είναι ότι έχουν από την αρχή οικειότητα με ξένους, άλλωστε η δουλειά τους είναι αυτή, οπότε δεν χρειάζεται να κάνεις και πολλές ερωτήσεις στην αρχή για να την κάνεις να χαλαρώσει, άλλωστε αυτή σε πλησίασε. Για να μην χρειαστεί να καθίσεις πολύ ώρα μαζί της και να χρειαστεί να κεράσεις και άλλο ποτό, θα πρέπει μετά από λίγο να της πεις αυτό που θέλεις από αυτήν, αλλά μην αναφέρεις την λέξη λεφτά, θα την κάνεις να νιώσει «φτηνή», όπως πχ «πόσα θες για σεξ» κλπ.
Δεν μπορώ να αναφερθώ περισσότερο σε κάποιου είδους διάλογο, ειδικά σε ανοιχτό blog, καθώς ο διάλογος θα «ξεφύγει», αλλά αν θέλεις να δοκιμάσεις, θα δεις ότι αν έχεις θάρρος, δεν χρειάζεται να κάνεις και τίποτα ιδιαίτερο.

Εδώ να πω ότι δεν είναι και λίγοι αυτοί που λένε ότι οι γυναίκες που δουλεύουν σε τέτοια μαγαζιά, είναι πουτ@νες. Αν ήταν τόσο πουτ@νες, θα της πήδαγε ο καθένας, ακόμα και αυτοί που τις χαρακτηρίζουν έτσι.