Αλλάζει κάποιον το "παιχνίδι" και κατά πόσο είναι καλό αυτό;

Κατά πόσο το pickup μπορεί να σε αλλάξει σαν άνθρωπο; Είναι απλά μια ασχολία για να περνάει η ώρα ή είναι κάτι το βαθύτερο;

Βασικά με την έννοια «Pickup» εννοώ το παιχνίδι γενικά, από την «παρθενική» ενημέρωση κάποιου γι’αυτό, στην συνέχεια το διάβασμα καθώς και μέχρι και το να ανοίγει τα σετ ασταμάτητα.

Βασικά είχα γράψει σε παλιότερο θέμα ότι το «παιχνίδι» έχει και τα αρνητικά του (αν βαριέσαι να διαβάζεις, τότε άκουσε το από τον Διονυσίου, τα ίδια λέει περίπου 🙂 ).

Σε αυτό όμως το θέμα, θα αναφέρω τα θετικά που έχει το παιχνίδι.

Παλιότερα, προτού καν γνωρίσω ότι υπάρχει κοινότητα αυτό βελτίωσης στο net, ήμουν κάπως nerd. Η παρέα κλασική nerd-οπαρέα, με τις ατελείωτες συζητήσεις μας σχετικά με ταινίες, τεχνολογία, βιντεοπαιχνίδια, φανατισμοί με χαρακτήρες ταινιών, αλλά και ότι άλλο συζητά μια nerd-οπαρέα, κάτι σαν τους χαρακτήρες της σειράς The Big Bang Theory (όχι τόσο ακραίο, αλλά φαντάζομαι ότι πολλοί θα παρατηρήσετε πολλές ομοιότητες).

Ε, όχι και να μας πάρει και στο ψιλό ο Homer 🙂

Τα τελευταία χρόνια απασχόλησης μου με το «παιχνίδι», οι νέες γνωριμίες, οι συναναστροφές με γυναίκες αλλά και με άλλα άτομα που ενδιαφέρονται για το ίδιο θέμα, παρατήρησα ότι σε αλλάζει σαν άνθρωπο, προς το καλύτερο πάντα.

Αρχίζεις να νοιάζεσαι για το σώμα/εμφάνιση σου, βελτιώνεις την συμπεριφορά σου, «ψήνεσαι» σε δύσκολες καταστάσεις, καταπολεμάς όποιες φοβίες είχες, συναναστρέφεσαι και γνωρίζεις πολλούς ανθρώπους και γενικά κάνεις κάτι που οι περισσότεροι δεν κάνουν, να βελτιώνεσαι συνεχώς.

Με τον καιρό παρατήρησα ότι το Pickup είναι εθιστικό. Αν μπεις σε αυτό το «λούκι», δεν βγαίνεις εύκολα, όχι γιατί σε κάνει κάτι κακό, αλλά γιατί απλά δεν θέλεις να βγεις. Σε βάζει σε ένα διαφορετικό lifestyle, με λίγα λόγια.

Πρόσφατα έτυχε και βρέθηκα σε μια nerd-οπαρέα. Καθ όλη την διάρκεια της συζήτησης, συνεχώς η κουβέντα επικεντρώνονταν στην τεχνολογία, σε ταινίες, βιντεοπαιχνίδια και λοιπά σχετικά, αλλά καθόλου σε θέματα που έχουν να κάνουν με γυναίκες, κάποιο «πέσιμο», κάποια αναφορά σε κάποια γκόμενα που μπορεί να «παίζει» κλπ.
Η συζήτηση απλώς αφορούσε ποιος είχε το καλύτερο κινητό, ποιος είχε το καλύτερο screeshot στο κινητό (συνήθως από κάποιο βιντεοπαιχνίδι), επιδρομές σε 3D αίθουσες για την πρώτη προβολή κάποιας ταινίας, αγορά κάποια μπλούζας με κάποιο σχέδιο ταινίας, καθώς και οτιδήποτε ανάλογο.

Αυτό λοιπόν που παρατήρησα, σαν ένα άτομο «απ’έξω» από την παρέα εκείνη, είναι το πως «έδειχνα» παλιότερα και φυσικά δεν μπορούσα να το καταλάβω. Οι περισσότερες γυναίκες, θεωρούν αξιολύπητους όσους είναι 25+ και ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με αυτά στην ζωή τους. Όχι ότι δεν υπάρχουν γυναίκες που είναι geeks, αλλά δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε εδώ.

Αυτό λοιπόν που κατάλαβα πλέων, σαν άτομο που ασχολείται με την ψυχολογία, είναι ότι οι περισσότεροι που παραμένουν έτσι, είναι μονάχοι τους. Μπορεί να έχουν παρέες, να συμμετέχουν σε διάφορες συναναστροφές, αλλά κατά βάθος παραμένουν μονάχοι τους.
Είναι ένα κενό που κάνουν διάφορα πράγματα για να το καλύψουν, αλλά δεν τα καταφέρνουν, με αποτέλεσμα κατά βάθος να νιώθουν θλίψη.

Εδώ να αναφέρω ότι δεν λέω να μην ασχολείται κανείς με τίποτα άλλο, πλην των γυναικών και φυσικά δεν λέω να μην έχει και άλλα ενδιαφέροντα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι να μην έχει κάποιος μόνο ένα ενδιαφέρων και να μην σπαταλά τον χρόνο του σε πράγματα που δεν τον βελτιώνουν και να δίνει περισσότερο χρόνο σε πράγματα που τον βελτιώνουν σαν άτομο. Θα δει πολύ σύντομα ότι με τον καιρό, θα αρχίσει από μόνος του να απορρίπτει πράγματα που έκανε στο παρελθόν σε καθημερινή βάση, γιατί πλέων θα του φαίνονται βαρετά και ανούσια.

Το να περιμένεις στην ουρά για να πάρεις το νέο iPad ή κάποιο νέο RPG παιχνίδι, ή να κλαίγεσαι γιατί δεν είδες πρώτος την νέα ταινία του Cameron σε 3D, δεν σε βελτιώνει.
Είναι μεν ευχάριστος τρόπος να περάσεις την ώρα σου και φυσικά να πας με την παρέα σου και δεν λέω να τα παρατήσεις όλα για να γίνεις καλύτερος, αλλά είναι καλύτερο να είναι απλές ασχολίες για να καλύπτεις τον ελεύθερο χρόνο σου, όχι να γίνει τρόπος ζωής ή να είναι κάτι το «ιερό» κάτι τέτοιο.

Φυσικά στο Hollywood υπάρχει και η εκδίκηση των nerds

Στην ουσία δεν είναι το ίδιο το Pickup που αλλάζει τον τρόπο ζωής κάποιου, αλλά η θέληση του ίδιου για αλλαγή. Δεν χρειάζεται δηλαδή να περάσει από το «λούκι» να διαβάσει ατελείωτες θεωρίες, field reports και ότι άλλο έχει η κοινότητα, για να πει ότι τώρα είναι καλύτερος.
Μπορεί κανείς να κάνει την ζωή που κάνει κάθε ημέρα, χωρίς να τον ενδιαφέρει να αλλάξει και να λέει απλά «η τάδε δεν θα έβγαινε ποτέ με τύπους σαν εμένα«.

Αλλάζει κάποιον το «παιχνίδι» και κατά πόσο είναι καλό αυτό;

Κατά πόσο το pickup μπορεί να σε αλλάξει σαν άνθρωπο; Είναι απλά μια ασχολία για να περνάει η ώρα ή είναι κάτι το βαθύτερο;
(περισσότερα…)