Οι παίκτριες

Ας ασχοληθούμε με μια κατηγορία γυναικών που δεν αναφέρονται σχεδόν καθόλου στην κοινότητα γενικά και φυσικά είναι και οι πιο δύσκολες για καμάκι.

Τώρα το «καμάκι» δεν μου αρέσει σαν όρος, θυμίζει παλιές εποχές Ψάλτη, αλλά καταλαβαίνει καλύτερα ο άλλος από το να αναφέρεις πχ το «παιχνίδι» και έτσι αναφέρομαι και έτσι.

Είχα αναφέρει και παλιότερα τις κατηγορίες γυναικών που θα συναντήσει κάποιος στον δρόμο του, αλλά δεν αναφέρθηκα πλήρως σε αυτές (στο παλιό άρθρο τις αναφέρομαι σε αυτές στην 3η κατηγορία), βασικά είναι μια υποκατηγορία των γυναικών που φέρονται ψεύτικα για κάποιον σκοπό τους. Σημειώστε ότι αναφέρομαι σε γυναίκες που το παίζουν ερωτευμένες με σκοπό να κερδίσουν κάτι και όχι σε γυναίκες (που μπορεί να’ναι και αλάνια) τις οποίες μπορείς να τις κερδίσεις πιο άνετα.

Καταρχάς οι παίκτριες είναι οι πιο δύσκολες από τις υπόλοιπες κατηγορίες γυναικών. Αρχικά είναι υπερβολικά άνετες με την σεξουαλικότητα τους, σε σημείο να μπορούν να αφοπλίσουν άνετα την μεγαλύτερη μερίδα των αντρών. Επίσης είναι υπερβολικά άνετες κοινωνικά και μπορούν εύκολα να σε φέρουν και στα όρια σου, αλλά και να σε «σπάσουν» σαν ένα αυγό. Η αντιμετώπιση τους με ύβρεις για παράδειγμα, τακτική πολλών που δεν έχουν κάτι άλλο να πουν και αυτήν είναι η τελευταία τους άμυνα, σε αυτές δεν πιάνει γιατί τα έχουν ακούσει (και πει) όλα, κάτι περισσότερο δεν θα τις πείραζε, αφού κάθε προσπάθεια να τις βρίσεις στα αυτιά τους είναι σαν να πεις σε μια ιερόδουλη κάτι όπως: «κοπελιά, έμαθα ότι τον παίρνεις«.

Ας δούμε κάποιες τύπισσες που θα τις χαρακτήριζα σαν παίκτριες.

Ωστόσο δεν είναι αυτό το μεγαλύτερο τους όπλο, αλλά πολλά περισσότερα. Καταρχάς γνωρίζουν τέλεια το παιχνίδι και φυσικά το έχουν εξασκήσει πολύ περισσότερο από τον καθένα μας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να «παίζουν» έναν άντρα. Είχα γνωρίσει μια τέτοια τύπισσα θυμάμαι και ενώ γνώριζα το break rapport σαν τεχνική, το οποίο μάλιστα το είχα δει και από έναν natural παίχτη και μου είχε κάνει εντύπωση το αποτέλεσμα του (έχω πει πολλάκις ότι όταν παράτησα την Μυστήρια μέθοδο και άρχισα να την ψάχνω για πιο φυσικά και χύμα, παρατηρούσα και συναναστρεφόμουν με natural παίχτες), στην δική της «προσέγγιση» έμεινα κυριολεκτικά. «Ώστε αυτό είναι το σωστό break rapport και αυτό το αποτέλεσμα έχει;» αναρωτήθηκα όταν μου το έκανε η τύπισσα.
Εδώ παίζει το εξής όμως. Επειδή ακριβώς γνωρίζουν (και έχουν εξασκήσει) το παιχνίδι, έχουν αναπτύξει και την μέθοδο της άμεσης αναγνώρισης του… θύματος, δηλαδή μπορούν να καταλάβουν άμεσα τι ανάβει έναν άντρα (και τι επιθυμεί) σε μια γυναίκα και να του το προσφέρουν στο πιάτο, με σκοπό πάντα να τον σαγηνεύσουν, είτε επειδή τον γουστάρουν είτε επειδή θέλουν κάτι να πετύχουν με αυτό (πχ καλύτερη θέση εργασίας, λεφτά, ταξίδια κλπ). Άλλωστε αυτές είναι και οι γυναίκες που «έχουν κλείσει σπίτια» και όχι απλώς οι πουτάνες, γιατί το να πας σε μια πόρνη και να κάνεις την δουλειά σου δεν σε κάνει να ξαναπάς, το να κολλήσεις όμως μαζί της και να σε έχει σαν δούλο (και να μην πηδάς κιόλας, αλλά να περιμένεις) αυτό είναι το χειρότερο.
Και στο παράδειγμα που προανέφερα, αν δεν γνώριζα από παιχνίδι θα την πατούσα, αφού ο σκοπός της ήταν να με κάνει να την κυνηγήσω (με το break rapport που μου πέταξε στην μάπα εν ολίγοις).

Επίσης επειδή γνωρίζουν το παιχνίδι, μπορούν να καταλάβουν άμεσα και ποιος είναι πραγματικός και ποιος είναι fake. Για παράδειγμα, ένα καλοκαίρι είχα γνωρίσει μια τύπισσα που τέτοια μαγκιά δεν την είχε ούτε ο μεγαλύτερος μάγκας. Και όταν πήγα να την «παίξω» το κατάλαβε (ήμουν άπειρος τότε με το natural, έπαιξε ρόλο και αυτό) και μου το είπε κάπως έτσι «φίλε αυτό το στυλ δεν πιάνει σε’μένα«. Τι της έκανα; Το λεγόμενο Push-Pull με λίγα λόγια. Βέβαια, χάρη σε αυτές έμαθα σωστά να φέρομαι και σε επόμενο ποστ θα αναφερθώ περισσότερο σε αυτά.
Βέβαια τότε πειραματιζόμουν με Direct και natural στυλ, αλλά όπως έχω ξαναπεί το Direct που διδάσκουν οι γκουρού δεν είναι ακριβώς Direct, αλλά η μέθοδος του Mystery με άλλο opener γι’αυτό και οι πεπειραμένες γυναίκες μπορούν να καταλάβουν αν κάποιος είναι fake ή όχι και γι’αυτό και μπορεί τα ίδια ακριβώς να πει ένας κοινοτικός και ένας αλήτης ας πούμε και να πάει με τον αλήτη η γκόμενα. Το πραγματικό Direct αν θα πρέπει να τα ξεχωρίσουμε είναι το Mode One.

Αυτά που μπορώ να αναφέρω για να τις ξεχωρίσει κάποιος είναι τα εξής:
Καταρχάς μπορεί να τάζουν αγάπες και λοιπά, αλλά στο σώμα τους δεν θα παρατηρήσεις το παραμικρό δείγμα ότι την γοήτευσες. Ούτε καν μια τρίχα από το μαλλί της δεν θα αγγίζει. Επίσης το όλο της στυλ δεν κολλάει με τα λόγια της, δηλαδή τάζει αγάπη και σεξ αλλά δεν πείθει το σώμα της, κάτι αντίστοιχο που βλέπουν και οι γυναίκες σε όσους ασχολούνται με xtreme θεωρίες παιχνιδιού αλλά δεν το έχουν ακόμη και βγάζει μάτια ότι είναι φτιαχτό στυλ.
Μπορείς να τις τεστάρεις με το να τις ζητήσεις να σε φιλήσουν στο στόμα. Αν δηλαδή φτάσει σε τέτοιο σημείο η φάση και της πεις να σε φιλήσει στο στόμα, εκεί θα παρατηρήσεις κάτι σαν «φλασιά» επάνω της και θα σου πει όχι. Συνήθως δεν φιλάνε τόσο εύκολα, αν και πολλές τους το κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Επίσης στο θέμα σεξ θα κολλήσουν, αν φέρεις την κουβέντα εκεί δηλαδή να τις πεις ότι θέλεις να κάνεις σεξ μαζί τους άμεσα, συνήθως θα προσπαθήσουν να γυρίσουν την κουβέντα.

Σε γενικές γραμμές εκτός του ότι είναι και πιο δύσκολες σαν γυναίκες, αφού στην ουσία αυτό που μαθαίνει ένας στο PU αυτές το έχουν ήδη μέσα τους, είναι και δύσκολο να τις αναγνωρίσεις. Μπορεί για παράδειγμα να πάει κάποιος με Mode One ας πούμε και να τον πείσει ότι θα κερδίσει κάτι και αφού παραμείνει μαζί της με σκοπό να πάει μαζί της το βράδυ, στην ουσία να του γυρίσει το παιχνίδι προς το μέρος της και να τον κάνει ότι θέλει μετά.
Βασικά πιστεύω ότι κατάφερα κάπως να «σπάσω» τον τρόπο τους, δηλαδή το πως μπορείς να κερδίσεις κάποια από αυτές και να γυρίσεις μπούμερανγκ το ίδιο τους το παιχνίδι, αλλά δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για την θεωρία μου, αφού το έχω κάνει σε ελάχιστες και παρότι τα αποτελέσματα, για εμένα δεν είναι αρκετός αριθμός για να πεισθώ, οπότε σε μελλοντικό άρθρο μου πιθανών να το καλύψω περισσότερο.