Την αγγίζεις ή όχι (kino);

Μια από τις θεωρίες που μαθαίνει κάποιος στα πρώτα του βήματα στο παιχνίδι, είναι το kino ή απλά το να αγγίζεις κάποια γυναίκα όταν της μιλάς. Ωστόσο για εμένα είναι κάπως περίεργη η θεωρία που μας λένε.

Ας δούμε απλά τι σημαίνει το Kino. Στην ουσία λένε ότι θα πρέπει να αγγίζεις μια γυναίκα από την αρχή της συναναστροφής, όπως για παράδειγμα από το «άνοιγμα» που της κάνεις, ώστε να αισθανθεί πιο οικεία μαζί σου. Μάλιστα ο Zan Perrion αναφέρει να την αγγίζεις ακόμη και πίσω χαμηλά στην πλάτη της από την αρχή, αφού αυτό της κάνει να αισθάνεται πλέων άνετα μαζί σου και φυσικά με το άγγιγμα σου.
Μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που όταν πηγαίνει στραβά μια συναναστροφή, αναφέρονται και δικαιολογίες του στυλ «μα δεν έκανες καλό kino» ή «έπρεπε να κάνεις kino από την αρχή» και φυσικά υπάρχουν και μπόλικα βιβλία αποκλειστικά για το Kino. Η άποψη μου; Όλα αυτά είναι χαζομάρες και φυσικά το Kino είναι κάτι πιο απλό που δεν θέλει καν θεωρία, όλοι μας το έχουμε μέσα μας, αρκεί να γνωρίζουμε κάποια βασικά πράγματα.

Ένα από τα ουκ ολίγα σχετικά video

http://www.youtube.com/watch?v=B64lDowuqZ4

Καταρχάς το να αγγίζεις μια γυναίκα σίγουρα είναι σωστό, όπως επίσης και η λογική ότι το άγγιγμα είναι το κλειδί του να συνεχίσεις παρακάτω. Αλλά θα πρέπει να υπάρχει και κάποιο στυλ σε όλο αυτό. Εννοείται ότι τα άτομα που το έχουν από την φύση τους με τις γυναίκες και επίσης έχουν και το θάρρος/θράσος τους στα… κόκκινα, το κάνουν με πολύ καλή επιδεξιότητα και επιτυχία (το έχω δει άλλωστε και εγώ σε natural άτομα), αλλά όταν κάποιος από ντροπαλός ή άπειρος με τις γυναίκες προσπαθεί να κάνει kino σε μια γυναίκα, τότε το αποτέλεσμα μπορεί και να την ξενερώσει. Και αυτό γιατί το κάνει όχι γιατί πραγματικά το θέλει ο ίδιος ή ένιωσε ότι η στιγμή είναι η κατάλληλη, αλλά επειδή «πρέπει» γιατί αλλιώς το παιχνίδι του δεν θα έχει κανένα νόημα.

Φυσικά το χύμα στυλ έχει να κάνει. Αν το έχεις όντως μέσα σου, σε κάνει να ξεχωρίζεις 🙂

Για εμένα καλό είναι να ξεχάσετε το ότι πρέπει να την αγγίξεις και πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να το κάνεις. Καταρχάς αν πας με την μια και πλησιάσεις κάποια, ιδιαίτερα σε Day Game που είναι και της μόδας (την νύχτα το άγγιγμα είναι πιο αναμενόμενο), θα την ενοχλήσει. Δεν μπορεί ο καθένας να αγγίζει έτσι χύμα μια γυναίκα, χωρίς πρώτα απ’όλα η ίδια να νιώσει άνετα μαζί του. Πολλές φορές μπορεί η τύπισσα να ξενερώσει, όχι επειδή δεν έκανε κάποιος καλό kino, αλλά επειδή το έκανε χωρίς να το θέλει και η ίδια.
Ακόμη και σε εμένα, όταν είμαι στην δουλειά μου και έρχομαι σε επαφή με πολλούς πελάτες καθημερινά, όταν μερικοί (που είναι καινούριοι) με αγγίζουν, μου την δίνει, γιατί απλά δεν τους έδωσα το δικαίωμα να το κάνουν. Αν την δίνει σε εμένα (και φαντάζομαι στους περισσότερους το ίδιο είναι), φανταστείτε σε μια γυναίκα που την σταματά κάποιος στον δρόμο, που ακόμη δεν έχει καταλάβει αν είναι κλέφτης, «περίεργος» ή κάτι άλλο, να αρχίζει να αγγίζει, να κάνει τεχνικές «force kino» κλπ, ώστε να δείξει ότι είναι ο cool alpha.

Πότε όμως είναι το σωστό να αγγίξεις κάποια; Ο πιο απλός τρόπος που θα το καταλάβεις άμεσα ότι πλέων έχεις το πράσινο φως από την ίδια και φυσικά ότι νιώθει άνετα μαζί σου και μπορείς να προχωρήσεις, είναι όταν σε αγγίξει η ίδια πρώτα. Ναι, αυτό είναι το μαγικό «κλειδί» που πρέπει να γνωρίζει κάποιος και δεν χρειάζεται καμία ρουτίνα για να την αγγίξει. Άσε δε που με τις ρουτίνες του στυλ «να σου πω την μοίρα σου, να σου πω το ριζικό σου» καταντά και κάπως γελοίο, γιατί ΟΚ άλλο να βλέπω έναν 20αρη να κάνει τέτοια παιχνιδάκια και άλλο να βλέπω έναν 30αρη μαντράχαλο να μιλά για γραμμές της ζωής, ώστε να αγγίξει μια γυναίκα. Αν τα πηγαίνεις λοιπόν καλά και πεις κάτι που θα θεωρήσει αστείο (γιατί αν γουστάρει, ακόμη και το χειρότερο αστείο θα φαντάζει καταπληκτικό στα αυτιά της) θα σε αγγίξει, ενώ αν φλερτάρεις θα σου πει κάτι «σταμάτα ρε συ» και θα σε αγγίξει. Όταν το κάνει, πλέων το πεδίο είναι ελεύθερο να την αγγίξεις και εσύ, χωρίς καν να φανείς «κάπως».