Η δουλειά μας είναι δύσκολη, αλλά δεν μασάμε :)

Αυτό είναι ένα άρθρο, με το οποίο θέλω να δώσω ένα boost στην αυτοπεποίθηση όσων ασχολήθηκαν για λίγο με το Pickup και λόγω λιγοστών αποτελεσμάτων, αποφάσισαν να σταματήσουν την όποια προσπάθεια και αυτό γιατί πολλά άτομα που μιλάμε με email, θέλουν να τα παρατήσουν ή τα παράτησαν.

Ήμουν τυχαία με μια παρέα και κάποια στιγμή πιάσαμε συζήτηση περί σχέσεων και καμακίου. Ως γνωστόν, σε μια αντροπαρέα που η συζήτηση φέρνει στις γυναίκες, πάντα ο αριθμός ανεβαίνει προς τα επάνω.
Έτσι και στην παρέα αυτήν, άρχισαν όλοι να μιλάνε περί σεξ με πολλές (μα πάρα πολλές), πως τις «ρίχνουν» εύκολα κλπ.

Κάποια στιγμή ρώτησα να μου πουν (την παρέα δεν την γνώριζα καλά, πλην μερικών ατόμων) πως γνωρίζουν τις γυναίκες, από τον κοινωνικό τους κύκλο, από το Facebook ή από τα μπαράκια;
Στο άκουσμα Facebook μερικοί συμφώνησαν ότι γίνεται, ωστόσο οι περισσότεροι μου είπαν από γνωστούς τους. Άλλος από το μαγαζί που δουλεύει (υπεύθυνος σε ξενυχτάδικο, με απεριόριστη πρόσβαση σε σφηνάκια/ποτά τζαμπέ), άλλος από φίλες, άλλος την πέφτει σε φίλες/αδερφές/ξαδέρφες από φίλους του κλπ, ενώ λίγοι ήταν αυτοί που είπαν ότι την πέφτουν σε μπαρ.

Υπάρχουν τρόποι να γνωρίσεις κάποια...
Υπάρχουν τρόποι να γνωρίσεις κάποια…

Κάποια στιγμή λοιπόν, οι δυο τους αποφάσισαν να προσεγγίσουν κάποιες που βρίσκονταν εκείνη την ώρα σε εκείνο το μπαράκι. Αφού με το ζόρι τις προσέγγισαν, το παιχνίδι το έχασαν και ενώ ήταν κατσουφιασμένοι σε όλη την υπόλοιπη φάση, αποφάσισαν ότι η προσέγγιση δεν πιάνει ή ότι είναι τρομερά δύσκολο και καλύτερα να επικεντρωθούν στο κλασικό στυλ μέσο γνωστών και ότι κάτσει.

Έτσι σκέφτηκα την PU παρέα μου εκείνη την στιγμή και αναρωτήθηκα πόσο δύσκολο είναι για κάποιους αυτό που κάνουμε. Πόση προσπάθεια, πόσες ήττες, πόσες άκυρες προσεγγίσεις κλπ.
Αλλά δεν μασήσαμε στιγμή, συνεχίσαμε και βελτιωθήκαμε, ενώ οι περισσότεροι παλεύουν με τις κλασικές (και δοκιμασμένες τολμώ να πω) μεθόδους.

Αν φοβάσαι καμιά φορά να πλησιάσεις κάποια επειδή είναι τρομερά εμφανίσιμη, να θυμάσαι ότι κάτω από το μακιγιάζ τους δεν διαφέρουν από τα κορίτσια της διπλανής πόρτας. Εδώ η Όλγα Φαρμάκη...
Αν φοβάσαι καμιά φορά να πλησιάσεις κάποια επειδή είναι τρομερά εμφανίσιμη, να θυμάσαι ότι κάτω από το μακιγιάζ τους δεν διαφέρουν από τα κορίτσια της διπλανής πόρτας. Εδώ η Όλγα Φαρμάκη

Έτσι λοιπόν να σας πω όσοι το σκέφτεστε να ξεκινήσετε το «πέσιμο», ή είχατε κάνει κάποια ανοίγματα και μετά σταματήσατε ίσως επειδή σας φάνηκε δύσκολο, είτε γιατί δεν είχατε καλά αποτελέσματα, να μην μασάτε και να επικεντρωθείτε στην βελτίωση σας. Απορρίψεις θα «φάτε» πολλές, εγώ για παράδειγμα «τρώω» ακόμη. Δεν έχει να κάνει πάντα με το παιχνίδι σας, έχει να κάνει και με την κατάσταση της γκόμενας. Να προσεγγίζετε με την λογική να δείτε τι άτομο είναι και όχι να βγάλετε γκόμενα, καμιά φορά όσο κυνηγάς κάτι, τόσο αυτό δεν σου κάθεται και το αντίθετο.

Αυτό που κάνουμε εμείς, να «παλεύουμε» με φοβίες, να προσεγγίζουμε άγνωστες, παρέες ανάμικτες ή μεγάλες γυναικοπαρέες, να προσεγγίζουμε γυναίκες για πέσιμο και δίπλα να’ναι κόσμος να μας ακούει (και να νιώθεις την πίεση που ασκείτε εκείνη την στιγμή αλλά να λες στα «@@» μου, αυτό που κάνω εγώ εσείς μασάτε«), τότε καταλαβαίνεις ότι αυτό το πράγμα το κάνουν λίγοι, πραγματικά λίγοι.

Συνεχίστε λοιπόν όσοι τα παρατήσατε με την μια ή ξεκινήστε όσοι το σκέφτεστε. Η αλλαγή επάνω σας που θα έρθει με τον καιρό καθώς και οι εμπειρίες, δεν αγοράζονται αλλά και δεν ανταλλάζονται με τίποτα 🙂