Οι παγίδες του Pickup

Αν αποφασίσεις να ασχοληθείς με το Pickup (σαν Pickup, για όσους δεν γνωρίζουν τον όρο αυτόν, αναφέρομαι στο συχνό πέσιμο σε άγνωστες σε bar/club/δρόμους κλπ, με σκοπό το σεξ/σχέση), τότε είναι πιθανό να πέσεις σε κάποια από τις παγίδες του.

Βασικά όσοι αποφασίσουν να ασχοληθούν με το «παιχνίδι», σίγουρα θα’ναι σχετικά άπειροι στο θέμα φλερτ/καμάκι/σχέσεις (AFC όπως αναφέρονται) και θα αποφασίσουν να μάθουν σχετικά με αυτό μέσα από διάφορες πηγές.
Το πρώτο πράγμα που μαθαίνουν λοιπόν, είναι το συχνό πέσιμο (ή καλύτερα συχνές προσεγγίσεις) σε άγνωστες γυναίκες, με κύριο σκοπό να πολεμήσουν την φοβία προσέγγισης και φυσικά να μάθουν ότι η απόρριψη δεν είναι κάτι το τρομακτικό.

Εδώ είναι και η πρώτη παγίδα του Pickup. Σε κάνει να είσαι άτομο αναίσθητο πλέων (ειδικά μετά από πολλέέές προσεγγίσεις) σε κάποιες συναναστροφές σου, με αποτέλεσμα να είσαι με κάποια που πραγματικά ενδιαφέρεται για εσένα και ή θα την βλέπεις άλλη μια τύπισσα που πρέπει να κάνεις την δουλειά σου όπως έχεις μάθει και να προσεγγίσεις την επόμενη, είτε δεν θα μπορείς να νιώσεις κάποιο συναίσθημα μαζί της.

Αυτό με τον καιρό δυναμώνει και όσο περισσότερο συναναστρέφεσαι και με διαφορετικές γυναίκες, τόσο περισσότερο «κλείνεις» συναισθηματικά, ανεβαίνει ο εγωισμός σου και κύριος σκοπός σου γίνεται να αυξήσεις τα νούμερα σου. Μπορεί να έχεις κάποια σχέση με μια κοπέλα, είτε κάτι μόνιμο είτε f*ck buddy, αλλά μέσα σου δεν θα νιώθεις το παραμικρό γι’αυτήν και δεν θα σε ενδιαφέρει αν σε θέλει ή όχι, αν υπάρχει ή όχι, αρκεί να να’ναι εκεί όταν την χρειαστείς για να γίνει η δουλειά σου. Καλό ή κακό, για τον καθένα είναι και διαφορετικά και σίγουρα για πολλούς θα’ναι και κακή εμπειρία.

Κάτι που μπορείς να κάνεις είναι να προσεγγίζεις γυναίκες που πραγματικά σου αρέσουν για κάτι, είτε για τον ωραίο κώλο τους, είτε για το στήθος/γέλιο/συμπεριφορά τους και όχι την κάθε «σαύρα®» που υπάρχει στο οπτικό σου πεδίο με μόνο σκοπό «να μάθεις» και μετά θα προσεγγίζεις τις ωραίες, όταν θα έχεις ένα επίπεδο.
Γιατί αυτήν είναι η άλλη παγίδα του PU. Δηλαδή δέχεσαι ως συμβουλή το να προσεγγίζεις όσες περισσότερες γυναίκες μπορείς, να μιλάς σε όλες, αλλά στην αρχή να πλησιάζεις άσχημες και γενικά όσες δεν θα ήθελες να κάνεις κάτι μαζί τους. Αυτό με τον καιρό σε κάνει να μπαίνεις σε μια λογική, όπου όταν είναι κάποια που πραγματικά θέλεις, να μπαίνεις σε «safe mode» για να μην την «κάψεις», με αποτέλεσμα να της φέρεσαι όπως ήσουν και παλιότερα, δηλαδή το καλό παιδί που πρέπει να προσέχει την συμπεριφορά του και αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να σε βαρεθεί στο τέλος.

Εδώ θα σας προτείνω να αρχίσετε να προσεγγίζετε γυναίκες που θεωρείτε για κάποιον λόγο σέξι (ή σας άρεσε κάτι από αυτήν τέλος πάντων) και να μην σας νοιάζει αν πείτε την μέγιστη χαζομάρα και ξενερώσει, παιχνίδι δεν είναι μόνο να μάθεις να λες όμορφα λόγια, παιχνίδι είναι επίσης και να είσαι ο εαυτός σου και να μην σε νοιάζει η γνώμη των άλλων, πόσο μάλλον να μην σε επηρεάζει η γνώμη τους στην συμπεριφορά σου.

Κάτι άλλο επίσης είναι το kiss close που θεωρείτε και το κερασάκι στην τούρτα. Όταν επικεντρώνεται κάποιος να κάνει μόνο αυτό ή να πάρει το τηλέφωνο κάποιας ας πούμε, υπάρχει το ενδεχόμενο να «κλείσει» αργότερα και να θεωρεί το θέμα λήξαν (εφόσον φίλησα δηλαδή τώρα κλάιν, πάμε γι’άλλη) και να μην το συνεχίζει μαζί της. Ή να επικεντρώνεται τόσο πολύ στο πως να πάρει το τηλέφωνο της, που να μην μπορεί να το συνεχίσει μετά και στο πρώτο ραντεβού να χαλάει το πράγμα.

Μια ακόμη παγίδα που έχω παρατηρήσει, είναι η μανία να γίνουμε (ή/και να δείχνουμε) alpha males. Το «alpha-λικι» είναι ο προσωπικός δρόμος του καθενός μας και δεν είναι το ίδιο σε όλους. Μην ακούτε και μην βλέπετε τους άλλους, να επικεντρώνεστε στο δικό σας μονοπάτι. Επίσης αυτό έχει και ένα άλλο κακό, το να δείχνουμε «alpha» και στους άλλους.
Έτσι λοιπόν βλέπεις άτομα να φέρονται με τρόπο περίεργο στους άλλους (και καλά alpha male), να λένε/πράττουν όπως τα βιβλία ή ακόμη να το παίζουν και καλά ότι δεν έχουν χρόνο, είναι απασχολημένοι κλπ, αυτά που διαβάζουν ότι πρέπει να τα κάνουν στις γκόμενες.
Άσε δε που σε κάθε συναναστροφή τους με άλλους άντρες λένε πράγματα του στυλ «έπρεπε να τον κάνω amog» ή «τον είδες που πήγε να με κάνει amog;» ή ακόμη «τώρα με neg-άρεις», «είσαι στο frame μου τώρα» ή «προσπάθησες να με τραβήξεις στο frame σου», «είμαι ο leader του group» και άλλα λοιπά περίεργα.

Οι παγίδες είναι πολλές και αν πέσεις μέσα τους θα σε χαλάσουν σαν άτομο, αντί να σε φτιάξουν. Οι παρατηρήσεις μου με άτομα που ασχολούνται με το PU με έχει κάνει να αναγνωρίζω πολλά λάθη τους (και παλιότερα και δικά μου) και να βλέπω τι παίζει με το όλο στυλ. Το παιχνίδι είναι να περνάμε εμείς καλά και όχι να κοντραριζόμαστε μεταξύ μας, πόσο μάλιστα αν είμαστε παρέα και βγαίνουμε με έναν κοινό σκοπό. Αυτό το κόμπλεξ όσων ασχολούνται με το παιχνίδι είναι σαν την ίωση, κολλάει τους περισσότερους και πραγματικά είναι κάτι ξενερώνει τους άλλους αντί να τους κάνει να κοιτάνε κάποιον με δέος.

Καλό το παιχνίδι και το Pickup, αλλά να θυμάστε ότι είναι χαβαλές, κάτι σαν τον χορό ας πούμε ή κάποιο άλλο χόμπι, όπου το κάνεις για να περάσεις καλά πρώτα απ’όλα και όχι κάτι άλλο.