Ασκήση για φοβία #1

Πολλοί φίλοι του blog μου ζητάτε ασκήσεις για την φοβία κυρίως. Παρακάτω θα προσθέσω κάποια που σίγουρα θα σας βοηθήσει και γίνεται από το σπίτι σας.

Την συγκεκριμένη άσκηση την είχα προσθέσει στο παλιό blog (afc’s adventures) αλλά στην μεταφορά του blog την είχα αφαιρέσει, ωστόσο την επεξεργάστηκα προτού την αναρτήσω εδώ, προσθέτοντας μερικά επιπλέον στοιχεία που θεώρησα ότι έπρεπε να προστεθούν. Την άσκηση αυτήν την είχα χρησιμοποιήσει πολύ παλιά και με είχε βοηθήσει και πιστεύω θα σας βοηθήσει το ίδιο και εσάς.

Η άσκηση περιλαμβάνει τεχνικές από NLP για όσους αναρωτιούνται και θα πρέπει να γίνει με απόλυτη ακρίβεια των βημάτων που περιγράφω παρακάτω για να πετύχει, οπότε διαβάστε την κάμποσες φορές και μετά κάντε την. Στην παρακάτω άσκηση βάζω σαν αρχή την φοβία της προσέγγισης, αλλά μπορείτε να την αλλάξετε με οποιαδήποτε φοβία (πχ αράχνες, φίδια, μεγάλο ύψος, σκοτάδι κλπ).

Επίσης, επειδή πολλοί μου ζητάτε κάποια άσκηση που να αφορά την φοβία προς ένα συγκεκριμένο άτομο (είτε άντρα, είτε γυναίκα), θα την προσθέσω σύντομα και αν υπάρξει ενδιαφέρων θα προσθέτω και άλλες παρόμοιες (γι’αυτό και το «#1» στον τίτλο).

~~~ ~~~ ~~~

-Βρες ένα ήσυχο μέρος και χαλάρωσε. Δεν θα πρέπει να σε ενοχλήσουν κατά την διάρκεια της άσκησης.
-Πάρε βαθιές αναπνοές και σκέψου κάτι που θα σε δώσει δυνατά συναισθήματα από δύναμη, ασφάλεια, αυτοπεποίθηση κλπ και κράτα το για λίγο αυτό το συναίσθημα καθώς ανασαίνεις. Για παράδειγμα, σκέψου κάτι καλό που σου έτυχε, όπως όταν κέρδισες κάτι κλπ.
-Τώρα φαντάσου ότι βρίσκεσαι σε έναν κινηματογράφο και κάθεσαι. Πάρε λίγο χρόνο να το βιώσεις καλά. Εξέτασε την διακόσμηση, τον χώρο, την οθόνη, τους ανθρώπους που κάθονται δίπλα σου. Έχει σημασία να βιώσεις όσο το δυνατόν περισσότερο την εμπειρία του κινηματογράφου, οπότε πάρε λίγο χρόνο και «εξέτασε» τον χώρο. Αν σου είναι δύσκολο, φαντάσου ότι βρίσκεσαι σε μια αίθουσα ενός κινηματογράφου που έχεις επισκεφτεί πρόσφατα.

-Σκέψου κάτι που θα σε κάνει να νιώθεις τον φόβο που θέλεις να νικήσεις. Αν είναι ας πούμε μια προσέγγιση σε κάποια άγνωστη που έκανες ή ΔΕΝ έκανες επειδή φοβήθηκες, σκέψου αυτό το περιστατικό. Αν πάλι δεν έχεις κάνει κάποια προσέγγιση επειδή φοβάσαι (δηλαδή δεν έχεις βγει ποτέ σου με αυτόν τον σκοπό), τότε κάνε μια φανταστική προσέγγιση στο μυαλό σου. Όπως και να έχει, είτε φανταστική η προσέγγιση είτε πραγματική, θα πρέπει να έχει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες που θα πρέπει να βιώσεις καθώς την σκέφτεσαι, πχ την μουσική, την φασαρία του μαγαζιού, αν είχε ζέστη εκείνη την ώρα κλπ. Θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο αληθινή η σκηνή. Δεν θα πρέπει δηλαδή να δεις απλώς δυο κοπέλες και ότι τις προσεγγίζεις, έχει σημασία να βιώσεις και άλλους παράγοντες, ώστε αυτό να «μπερδέψει» το μυαλό σου. Αυτό έχει σημασία γιατί πρέπει να δεις αν με την εμπειρία που θα «ζήσεις» νιώσεις κάποιο συναίσθημα.
Τώρα αν πρόκειται για κάποια άλλη φοβία (πχ αράχνη/φίδι), εννοείται θα πρέπει να βιώσεις κάποιο φανταστικό περιστατικό με εσένα να το κρατάς στο χέρι σου.
Αν για οποιοδήποτε λόγο νιώσεις έντονη φοβία (αφού υπάρχουν και φαινόμενα έντονης φοβίας για κάτι), τότε ξανά πάρε βαθιές ανάσες και σκέψου πάλι το περιστατικό που σε έκανε να νιώσεις αυτοπεποίθηση και επιπλέον θα πρέπει να σκεφτείς και κάποιο περιστατικό που σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια. Μόνο όταν ηρεμήσεις θα πρέπει να συνεχίσεις παρακάτω.

-Πάρε ένα στιγμιότυπο, μία εικόνα της σκηνής που μόλις σκέφτηκες και βάλ’την στην οθόνη του κινηματογράφου που εξέτασες λεπτομερώς προηγουμένως. Η εικόνα θα πρέπει να είναι από το «highlight» της σκηνής, δηλαδή αν πρόκειται για φοβία προσέγγισης, το highlight θα λέγαμε ότι είναι η στιγμή που τις πλησίασες και άρχισες να τις μιλάς.
-Πάρε λίγο χρόνο να εξετάσεις την εικόνα της σκηνής. «Πείραξε» την, ώστε η εικόνα να είναι λιγότερο έντονη (κάνε την δηλαδή ασπρόμαυρη, σκοτεινή, μικρή, φαντάσου την να είναι μακρυά, δισδιάστατη κλπ).

-Όπως λέω και παραπάνω, είναι σημαντικό η «ταινία» να ΜΗΝ είναι απλώς κάτι που φοβάσαι (πχ μια κοπέλα να κάθεται με την παρέα της και να πίνουν το ποτό τους), αλλά κάτι που κάνεις εσύ εκείνη την στιγμή που κανονικά θα φοβόσουν στην πραγματικότητα. Αν δηλαδή η προσέγγιση σε άγνωστες κοπέλες είναι αυτό που φοβάσαι, τότε θα πρέπει η ταινία να περιλαμβάνει εσένα να κάνεις μια προσέγγιση σε κάποιες άγνωστες κοπέλες και να τις μιλάς. Είναι επίσης σημαντικό να βλέπεις τον εαυτό σου να το κάνει, δηλαδή η σκηνή να μην είναι μέσα από τα μάτια σου, αλλά από τρίτο πρόσωπο, σαν να το βλέπει ένας περαστικός ας πούμε. Αν τώρα φοβάσαι κάτι άλλο και θέλεις να νικήσεις αυτήν την φοβία, δεν θα πρέπει να σκέφτεσαι απλώς αυτό το κάτι, αλλά θα πρέπει να σκέφτεσαι εσένα να αλληλεπιδρά με αυτό το κάτι, έχει διαφορά.

-Τώρα φαντάσου τον εαυτό σου να φεύγει από το σώμα σου και να πηγαίνει μέσα στο θάλαμο της προβολής ώστε να βλέπεις κάτω το σώμα σου στον κινηματογράφο.
-Ξεκίνα την ταινία από εκεί, από τον θάλαμο που «πέταξες» μόλις τώρα και παρακολούθησε τον εαυτό σου που κάθεται κάτω στην θέση. Θυμήσου ότι είναι σημαντικό η σκηνή που έχεις πλέων στο μυαλό σου να είναι με εσένα να παρακολουθείς τον εαυτό σου που κάθεται στο κινηματογράφο και βλέπει την ταινία που μόλις έφτιαξες. Ακούγεται περίεργο αλλά στην ουσία εσύ από τον θάλαμο βλέπεις εσένα να παρακολουθεί την ταινία στην οθόνη.

-Όταν η ταινία σου τελειώσει, «πέτα» πίσω στο σώμα σου και ξεκίνα ξανά να νιώθεις την εμπειρία, δηλαδή να ξανά βλέπεις την ταινία σου. Όπως και στην αρχή, έτσι και τώρα θα πρέπει να βλέπεις την ταινία με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες, να βιώσεις δηλαδή το γεγονός σαν να συμβαίνει εκείνη την στιγμή (πχ δυνατή μουσική, κάποιοι από δίπλα να μιλάνε, να κάνει κρύο κλπ).

-Την πρώτη φορά ενδέχεται να σε καταβάλουν οι αισθήσεις (πχ φοβία) και θα είναι αδύνατο να την ολοκληρώσεις σωστά. Αν συμβεί αυτό (δηλαδή σε πιάσουν τίποτα περίεργα, πχ νευρικότητα, ταχυκαρδία κ.α.), «τρέξε» ξανά την εμπειρία στο μυαλό σου και επανέλαβε ως ότου την βλέπεις πλέων την εμπειρία και δεν νιώθεις έντονα συναισθήματα. Μην συνεχίσεις παρακάτω αν δεν φτάσεις στο σημείο να βλέπεις την ταινία και να μην νιώθεις τίποτα.

-Τώρα φαντάσου την ταινία να παίζει προς τα πίσω στο μυαλό σου. Παρακολούθησε όλα τα γεγονότα που έγιναν, αλλά αντίστροφα αυτήν την φορά, από το τέλος στην αρχή δηλαδή, σαν να πατάς το rewind σε έναν player.
-Όταν τελειώσει η ταινία, πήγαινε πάλι στο τέλος της και ξανά δες την ανάποδα πάλι, αλλά με μεγαλύτερη ταχύτητα αυτήν την φορά. Συνέχισε αυτόν τον ρυθμό, ως ότου να φτάσεις να την βλέπεις στο διάστημα του ενός δευτερολέπτου και δες την για 5 ακόμη φορές σε αυτήν την ταχύτητα. Σαν να γυρνάς ένα DVD ανάποδα με λίγα λόγια και κάθε φορά ανεβάζεις λίγο την ταχύτητα της (αντίστροφης) αναπαραγωγής.
-Πάρε λίγο χρόνο ώστε να απολαύσεις την σκηνή αυτήν και να μην είσαι φοβισμένος ή αδιάθετος πλέον. Αν σου είναι εύκολο γέλα και «κορόιδεψε» την σκηνή, σαν να είναι κάτι αστείο.

-Επανέλαβε την άσκηση αυτήν για όσο θέλεις, πχ μια φορά κάθε ημέρα για μια εβδομάδα, αν και το σίγουρο είναι ότι αν την κάνεις σωστά θα δεις ότι τις επόμενες φορές δεν θα νιώθεις κάποιο έντονο συναίσθημα.

~~~ ~~~ ~~~

Σημειώσεις
Είναι σημαντικό να μην νιώθεις κάποιο συναίσθημα κατά την διάρκεια της ταινίας. Εάν καταλάβεις ότι ο εαυτός σου συνεχίζει να αισθάνεται το φόβο, θα πρέπει να πειραματιστής με αυτό για λίγο ως ότου το καταφέρεις, ειδικά εάν έχεις κάποια δυνατή φοβία πάνω σε αυτήν την εμπειρία.
Να θυμάσαι ότι θα πρέπει να παραμείνεις στο κάθισμα σαν θεατής και όχι να γίνεις μέρος της ταινίας, ως ότου τελειώσει η άσκηση.

Μερικά που μπορείς να δοκιμάσεις αν αρχίζεις να νιώθεις κάποιο συναίσθημα κατά την διάρκεια της άσκησης
-Παίξε με το πείραγμα της εικόνας, ώστε να βλέπεις την εικόνα ξεθωριασμένη και απόμακρη.
-Φαντάσου ότι κάθεσαι στα πλάγια και βλέπεις την ταινία από την άκρη του ματιού σου.
-Φαντάσου ότι κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο είναι εκεί και παρακολουθεί την ταινία μαζί σου.
-Φαντάσου ότι στην αίθουσα είναι και μερικοί κλόουν και παρακολουθούν.
-Φαντάσου ότι το άτομο στην ταινία είσαι εσύ, αλλά το άτομο στην αίθουσα είναι ξένος ή το αντίστροφο.
-Φαντάσου ότι η ταινία έχει υπότιτλους η/και ότι παίζει κάποια ανόητη μουσική από πιάνο ταυτόχρονα.
-Φαντάσου ότι είσαι σε ένα cinema drive-in και βλέπεις την ταινία από απόσταση.
-Φαντάσου ότι η οθόνη είναι θολή και ότι ανεμίζει στον άνεμο.

Γίνε δημιουργικός και βάλε στην σκηνή ότι πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει. Η τεχνική αυτήν ΘΑ δουλέψει κάτω από τις σωστές συνθήκες, αλλά σίγουρα είναι διαφορετικά για τον καθένα.