Tzampe opening ® / "Πρέπει να φύγω" opener

Σε αυτό το άρθρο θα αναφέρω δύο μεθόδους «ανοίγματος» (προσέγγισης δηλαδή), έτσι για να υπάρχει ποικιλία.
Αρχικά θα αναφέρω τι εννοώ με το «Tzampe opening»®. Το Tzampe opening είναι κάτι που χρησιμοποιούμε αραιά και που, κυρίως όταν θέλουμε να πάμε σε πολλά μαγαζιά και δεν μας συμφέρει οικονομικά.
Φαντάσου να θες να πας σε 3-4 μαγαζιά και να πρέπει να πιεις ένα ποτό στο καθένα από αυτά και να το κάνεις αυτό 2-3 φορές την εβδομάδα, πάει το κλείσαμε το μαγαζί 🙂

Έτσι, εφευρέθηκε το Tzampe opening. Στην ουσία πας σε μαγαζιά με σκοπό να καθίσεις για λίγο και να προσεγγίσεις (ή προσεγγίσετε, αν είσαι με άλλους) κάποια που θα σου αρέσει.
Μπορείς να το κάνεις σε μαγαζιά που έχουν τραπεζάκια έξω, δηλαδή περνώντας από εκεί και σου αρέσει κάποια, ξανά περνάς μετά από λίγο και την προσεγγίζεις (έτσι έχεις όλο τον χρόνο να χαλαρώσεις, αν δεν το έχεις να πας με την μία). Εκεί μπορείς να της πεις ότι καθόσουν σε κάποιο διπλανό μαγαζί (ώστε αν έρθει κάποιος σερβιτόρος να πεις ότι θα φύγεις σύντομα και να μην χρειαστεί να σε ρωτήσει μετά η τύπισσα πως και δεν σε ξέρει ο σερβιτόρος, αν πεις ότι ήσουν στο ίδιο μαγαζί).

Επίσης μπορείς να το κάνεις και μέσα σε μαγαζιά, ειδικά σε αυτά που είναι τίγκα στον κόσμο. Εκεί είναι πιο εύκολο, γιατί κανείς δεν μπορεί να καταλάβει από που ξεφύτρωσες. Αν είσαι με κάποιον φίλο, αυτός θα αναλάβει να απασχολήσει τον σερβιτόρο (γιατί όλο και κάποιος θα έρθει). Δηλαδή, με το που δεις κάποια που σου αρέσει την πλησιάζεις και ο φίλος σου θα πει τον σερβιτόρο (αν έρθει) ότι και καλά πήγες να χαιρετήσεις κάποιες φίλες σου και περιμένεις να σας πουν αν χωράτε μαζί τους. Ναι, έχει και αυτό το «παιχνίδι» του, γιατί δεν πρέπει να σταμπαριστείτε από τους σερβιτόρους ότι πάτε και την πέφτετε στο τζάμπα, γιατί κάθε φορά που θα πηγαίνετε εκεί θα σας τσεκάρει.

Ένας ακόμη τρόπος προσέγγισης είναι η δικαιολογία ότι η παρέα σου φεύγει. Ήμασταν μια φορά μεγάλη παρέα και ένας φίλος μου, ενώ ήθελε να προσεγγίσει κάποια, κόλλαγε και δεν πήγαινε («τι να της πω«, «τι θα πει η παρέα μας» κτλ). Εκεί σκεφτόμουν κάποια στρατηγική γι’αυτόν, σκεπτόμενος «τι να σε προτείνω εσένα τώρα, δεν έχω και το PUA-ολόγιο εύκαιρο» 🙂
Έτσι του είπα να περιμένει να φύγουμε και να έρχεται τελευταίος. Εκεί, όταν περάσουμε από κοντά τους να πάει να τις προσεγγίσει και εγώ θα πω την παρέα να τον περιμένουμε έξω γιατί θα πήγαινε (και καλά) να χαιρετήσει κάτι γνωστούς (ώστε να μην ρωτάνε και οι άλλοι διάφορα μετά και δεν γούσταρε να απαντήσει).
Ωστόσο το opener που του πρότεινα ήταν να πει αυτό ακριβώς, ότι «την έβλεπε τόση ώρα και ενώ ήθελε να της μιλήσει, δεν μπορούσε να την προσεγγίσει μπροστά στην παρέα του«, ενώ του πρότεινα να δοκιμάσει να πάρει το τηλέφωνο στα γρήγορα με την δικαιολογία ότι τον περιμένει η παρέα του έξω και δεν έχει πολύ χρόνο. Έχει πολλά θετικά αυτός ο τρόπος, γιατί αρχικά της λες την αλήθεια (και όχι δεν «πέφτεις» στα μάτια της, tested), δεν τις «πιέζεις», αφού σκέφτεται η άλλη ότι θα φύγεις σύντομα, δεν φαίνεσαι «πεινασμένος» για τηλέφωνο, γιατί πρέπει να φύγεις λόγω παρέας κ.α. Ωστόσο να θυμάστε ότι αυτές οι «άρπα-κόλλα συναναστροφές» μπορούν να φέρουν και flake (aka ψεύτικα) νούμερα.

Αυτού του είδους την προσέγγιση την δοκίμασα και εγώ πρόσφατα, όταν ήθελα να δείξω σε κάποιον ότι έχει αποτέλεσμα, αφού θεωρούσε ότι «πέφτεις» και δεν είσαι alpha έτσι γιατί περίμενες και δεν πήγες αμέσως. Αφού λοιπόν το ραντάρ μου εντοπίζει κάποια που ήταν όμορφη, τις κάνω το «Shark’s Remote Opener®» (δηλαδή της κάνω κάποιο νεύμα από μακριά, το οποίο δεν μπορώ να περιγράψω στο… χαρτί, αλλά αν θες να δοκιμάσεις κάτι παρόμοιο, μπορείς να της χαμογελάσεις ή να της κλείσεις το μάτι ή να της κάνεις ένα «γεια» ή κάτι άλλο, σημασία έχει να σε βάλει στο ραντάρ της).
Αυτό που θέλω να πετύχω με το «Remote Opener», είναι να της δείξω ότι δεν την προσεγγίζω για άλλο λόγο και όχι γιατί φοβάμαι (συνήθως μου δείχνει μετά αυτήν ότι θέλει να την προσεγγίσω ή έρχεται κοντά για κάτι άλλο ή πάει τουαλέτα κλπ).

Η τύπισσα ήρθε πιο κοντά και κάθισε για λίγα λεπτά εκεί, αλλά δεν την πλησίασα, ήθελα να πάω σε αυτήν όταν έφευγα, αυτός ήταν και ο στόχος μου. Αφού φύγαμε, την βλέπω με κοιτάζει και τότε την πλησιάζω. Αφού παραμερίζω λιγάκι τον τύπο που καθόταν δίπλα της (σαν βδέλλα ένα πράγμα και φυσικά έκρινα από πριν ότι δεν παιζόταν κάτι μεταξύ τους), την χαιρετάω και της λέω ότι τόση ώρα ήθελα να της μιλήσω αλλά έτσι όπως ήταν «χωμένη» μέσα στην παρέα (την είχαν στο τέρμα, ακουμπούσε στο μπαρ και μπροστά της όλοι οι άλλοι) φάνταζε αρκετά δύσκολο. Αφού γελάει και ανταλλάσσουμε ονόματα της λέω ότι «θα καθόμουν και άλλο, αλλά πρέπει να φύγω γιατί ο φίλος μου θα παγώσει εκεί έξω να με περιμένει» και της λέω να μου δώσει το facebook της. Αυτό το έκανα γιατί θα μου το έλεγε (και δεν θα το έγραφα κάπου), ώστε η παρέα της να νομίζει ότι με έδιωξε και όχι ότι μου έδωσε κάτι τόσο σύντομα (aka είναι πουτ@να κλπ). Με ρωτάει «θα το θυμηθείς;» και της λέω «αν δεν μου το πεις, πως θα ξέρω αν το θυμηθώ ή όχι;«. Τέλος πάντων μου το λέει και την χαιρετάω. Στο δρόμο το ξέχασα, οπότε δεν γνωρίζω αν ήταν fake/flake/σωστό, αλλά δεν πειράζει, δεν είναι το πρώτο facebook που ξεχνάω 🙂

Αυτοί λοιπόν είναι δύο επιπλέον τρόποι για να προσεγγίσετε, ο μεν πρώτος (που στάνταρ κάποιοι θα έχετε σίγουρα δοκιμάσει) θα σας βοηθήσει να προσεγγίζετε και σε μαγαζιά, που σε περίπτωση οικονομικών θεμάτων δεν θα πηγαίνατε (πχ πολλοί κάνουν Day Game επειδή δεν θέλουν/μπορούν να δίνουν χρήματα σε μαγαζιά), ενώ ο δεύτερος τρόπος θα σας βοηθήσει σε περιπτώσεις που είσαστε με παρέα και δεν θέλετε να σας δουν να προσεγγίζετε ή αν ψιλοκολλάτε να πάτε (που δεν είναι κακό, όλοι μας το είχαμε στην αρχή και αυτός ο τρόπος μαζί με το σφηνάκι είναι «τρικ» για να προσεγγίσουν όσοι κολλάνε (και όχι μόνο).

Tzampe opening ® / «Πρέπει να φύγω» opener

Σε αυτό το άρθρο θα αναφέρω δύο μεθόδους «ανοίγματος» (προσέγγισης δηλαδή), έτσι για να υπάρχει ποικιλία. (περισσότερα…)