"Αξίζει να παρακολουθήσω bootcamps;"

Αξίζει να παρακολουθήσω κάποιο bootcamp στην Ελλάδα; Ποια είναι η γνώμη σου;

Μια ερώτηση που οφείλω να ομολογήσω έχω δεχτεί πολλές φορές μέσο email και αποφάσισα (σύμφωνα με μια σκέψη που είχα τελευταία να προσθέτω σε μορφή posts τις γενικές ερωτήσεις που δέχομαι και δεν είναι προσωπικές, όπως αυτήν εδώ για παράδειγμα) να την προσθέσω εδώ, ώστε να την διαβάζουν (και να σχολιάσουν) όσοι ενδιαφέρονται.

Παλιότερα, όταν είχα δει μια προσπάθεια των Ελλήνων PUAs με videos και άλλες προσπάθειες αναγνώρισης του αθλήματος (το οποίο όπως το κόβω πάντα θα είναι «υπό» και δεν θα γίνει ποτέ maistream, τουλάχιστον στην Ελλάδα, λίγοι δηλαδή θα το γνωρίζουν) αλλά και του ονόματος τους, σκέφτηκα ότι στάνταρ θα αρχίσουν να χρεώνουν κάτι και γι’αυτό.
Δηλαδή στην αρχή ήταν οι τζαμπέ συναντήσεις των μελών των forum, με σκοπό την γνωριμία και ανταλλαγή ιδεών, αλλά όπως το έβλεπα δεν θα αργούσε να γίνει και αυτό, δηλαδή η χρέωση για κάποιες ώρες με κάποιον πιο έμπειρο.

Την αρχή την έκανε ο Σ.Κόντης, συνέχισαν κάποιοι άλλοι «δικοί» του και πλέων έχει αρχίσει να γίνεται και με τους υπευθύνους των μεγάλων Ελληνικών forum, με τιμές που πλέων αγγίζουν τα 300€ (όπως μου έχουν πει, ΔΕΝ γνωρίζω και για 1-1 συναντήσεις πάντα) και όπως το βλέπω θα πάρει την ανιούσα, όσο ανεβαίνει και ο εγωισμός και η αυτοεκτίμηση των instructor.

Τι γίνεται, με λίγα λόγια. Πληρώνεις ένα ποσό σε κάποιον που είναι πιο έμπειρος από εσένα (ή έτσι λέει τουλάχιστον) και αυτός φροντίζει να σου μάθει τα μυστικά του αθλήματος, με βάση πάντα αυτά που ο ίδιος έχει διαβάσει στα βιβλία.
Δεν είναι κακό, αλλά η απορία μου ήταν πάντα η εξής σε τέτοιες φάσεις, ποιος ο λόγος να πληρώσω κάποιον να μου μάθει αυτά που μπορώ να διαβάσω και εγώ στα βιβλία; Έχει κάποια διαφορετική αντίληψη ο έμπειρος, μου έλεγε ο ένας. Δεν ξέρω καλά Αγγλικά, μου έλεγε ο άλλος και γενικά υπήρχαν πολλές τέτοιες απαντήσεις/απόψεις, οι οποίες για εμένα ήταν δικαιολογίες (στον εαυτό του κυρίως) από αυτόν που πλήρωσε ήδη ένα ποσό.

Όταν άρχισα να μαθαίνω και εγώ το «παιχνίδι», είχα τις μαύρες μου πολλές φορές. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι γίνεται, δεν ήξερα πως να προσεγγίσω, τι να πω, πως να το πω, πως να προχωρήσω τα πράγματα και γενικά με έπιαναν πολλές ανασφάλειες. Αν έχετε διαβάζει παλιότερα μου άρθρα, θα έχετε δει ότι μιλούσα με πολλούς Ευρωπαίους (και μερικούς Αμερικανούς) instructors (πχ BadBoy) και σκόπευα να πάω σε κάποιο bootcamp μαζί τους για να μάθω. Αλλά τελικά με «βάρεσε» που λέμε και σκέφτηκα (ή καλύτερα το είδα εγωιστικά) ότι μπορώ να μάθω καλύτερο παιχνίδι από αυτούς και θα το κάνω από μόνος μου (ή μάλλον με την βοήθεια των φίλων που παίζουμε μαζί).

Οπότε θα καταλήξω στο εξής. Αρχικά δεν είναι κακό να πληρώσεις κάποιον να σου μάθει κάτι που γνωρίζει και ο ίδιος έμαθε με πολύ κόπο.
Είναι παρόμοιο με το να πληρώσεις για κάποιο βιβλίο ή σχετικό DVD. Ή για παράδειγμα δεν μπορείς να μάθεις κάτι από το net, θα πρέπει να σου το δείξει κάποιος (πχ πολεμική τέχνη, χορό κλπ).
ΟΚ μέχρι εδώ. Αλλά στο παιχνίδι γίνεται το εξής κουλό. Οι περισσότεροι PU instructors θα σου μάθουν αυτά που διαβάζουν στα βιβλία και οι ίδιοι ή να σου κάνουν κάποια επίδειξη (αν επιμένεις) στο πεδίο, αν και οι περισσότεροι αρέσκονται στο μπλα-μπλα. Οπότε καταλήγουμε στο εξής, μπορείς και εσύ ο ίδιος να διαβάσεις αυτά τα «κατηραμένα» βιβλία, δεν θέλει και πολύ μυαλό να το κάνεις, ούτε ο «PUA» έχει περισσότερο μυαλό από τον καθένα.

Επίσης, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ PU instructor και PU Artist. Δηλαδή ο πρώτος ξέρει να σου τα πει στην θεωρία, ο άλλος στην πράξη. Συνήθως δεν βρίσκεις δύο σε ένα και εδώ είναι το πρόβλημα. Ο μεν πρώτος θα μπορεί να σου τα μάθει παπαγαλία, ο μεν δεύτερος θα μπορεί να σου τα δείξει στο πεδίο αλλά δεν μπορεί να σου τα μάθει (συνήθως οι naturals είναι έτσι) γιατί έτσι έχει μάθει και δεν ξέρει τι κάνει ακριβώς, απλώς το κάνει.

Έτσι δεν θα σας πω να μην πάτε, δικαίωμα σας είναι και χρήματα σας είναι. Αλλά ούτε και να ζητήσετε από τον PU instructor να σας κάνει κάποια προσέγγιση ή να «κλείσει» μία τύπισσα, για να δείτε αν μπορεί γιατί όπως και να το κάνουμε, 1-2 προσεγγίσεις ΔΕΝ καθορίζουν τον PU instructor και αυτό γιατί η τύπισσα μπορεί να έχει τις μαύρες της και να μην φταίει η τεχνική του PU instructor.
Αυτό που θα πρέπει να σας ανησυχεί είναι το εξής, πρώτον αν ο ίδιος μπορεί να κάνει πράξη αυτά που λέει και δεύτερον αν έχει «μάτι».
Δηλαδή δεν μπορεί να σου λέει εσένα «να πεις αυτό» και όταν του ζητήσεις να το κάνει ο ίδιος να τρέμει σαν το ψάρι. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο (που και το έχω ακούσει αλλά και το έχω δει πολλές φορές), τότε κάτι συμβαίνει και αυτά που σου διδάσκει δεν τα έχει δει μέσο εμπειρίας του, άρα είναι καμένο χαρτί.

Το μεν «μάτι» που λέω είναι να κόβει το μάτι του. Δηλαδή να μιλήσει μαζί σου και να καταλάβει τι πρόβλημα/φοβία/κόλλημα έχεις.
Άλλος φοβάται τον πολύ κόσμο, άλλος φοβάται τις ψηλές/όμορφες γυναίκες, άλλες τις πολλές γυναίκες κ.ο.κ. Οπότε αυτό το «όλα για όλους» που δουλεύουν οι περισσότεροι δεν θα πιάσει σε όλους και από την στιγμή που θα πας για prive συνάντηση και μάλιστα θα στάξεις ένα σεβαστό ποσό, τότε θα πρέπει να απαιτήσεις για το καλύτερο. Εγώ για παράδειγμα αν μιλήσω με κάποιον, μέσα σε λίγα λεπτά μπορώ να καταλάβω σε γενικές γραμμές αν «έχει» αυτό που πουλάει, ενώ αν μιλήσω με κάποιον για λίγη ώρα, μπορώ να καταλάβω που χρειάζεται βελτίωση και τι μπορεί να κάνει. Αλλά για να σας προλάβω, δεν είμαι PU instructor.

Επίσης να θυμάστε το εξής, υπάρχει και το φαινόμενο πλασιμπο, το οποίο πιάνει μια χαρά και εδώ. Τι ακριβώς είναι αυτό; Στην ουσία είναι όταν πιστεύεις ότι έχεις κάτι, ενώ στην πραγματικότητα δεν το έχεις (και αφορά τα φάρμακα κυρίως), αλλά ίσως να το έχεις δει σίγουρα στην πράξη, όταν για παράδειγμα είσαι με έμπειρα άτομα έξω για παιχνίδι ή όταν γυρνάς από μια σχετική συνάντηση. Όταν είστε μαζί είναι όλα μέλι-γάλα για εσένα, μπορείς να προσεγγίσεις όποια θέλεις, να μιλάς άνετα κλπ, αλλά όταν επιστρέψεις στην πόλη/περιοχή σου και προσπαθήσεις να το κάνεις αυτό μαζί με φίλους σου, να μην σου βγαίνει όσο σου έβγαινε και να αισθάνεσαι σκ@τά, με αποτέλεσμα να θεωρείς ότι πρέπει να ξαναπάς μαζί τους για να μάθεις περισσότερα (αφού εκεί καταλήγεις ότι έχεις πρόβλημα) και αυτό να επαναλαμβάνεται συνεχώς. Έτσι όταν βρίσκεσαι μαζί με τον PU instructor να… κελαηδάς, ενώ όταν είσαι μακρυά του να μην μπορείς να κάνεις κιχ.

Αυτά λοιπόν σχετικά με τα PU Bootcamps (και σεμινάρια) που αρχίζουν να γίνονται στάνταρ και στην Ελλάδα. Θυμηθείτε δεν προσπαθώ να σας «σπρώξω» μακρυά από τους PU instructors, αλλά καλό είναι να μην πάτε στα τυφλά και να το ψάχνετε κάπως παραπάνω, αν και για εμένα καλύτερος δάσκαλος είναι ο εαυτός σου και κανένας άλλος.
Και θα κλείσω με ένα ανέκδοτο, πόσοι Pickup Artists χρειάζονται για να βιδώσουν μια λάμπα; Δύο, ο ένας να την βιδώνει και ο άλλος να κάνει τον wingman 🙂