Πείραξε την με τρόπο

Κακά τα ψέματα, το «πείραγμα» είναι ίσως το δυνατότερο «όπλο» στον… πόλεμο του dating. Το σωστό πείραγμα επίσης θέτει τις βάσεις για το σωστό φλερτ. Δεν έχουν άδικο όσοι (και όσες) λένε ότι το -έξυπνο- χιούμορ αφοπλίζει μια γυναίκα. Αλλά πως γίνεται το σωστό πείραγμα;

Ένα λάθος που κάνουν όσοι μπαίνουν στην Seduction κοινότητα (και διαβάζουν τα αντίστοιχα βιβλία), είναι να θεωρούν το πείραγμα κάτι σαν «δυναμίτη» που πρέπει να πουν για να προκαλέσουν καταστροφή. Δεν είναι λίγες οι φορές που είμαι έξω με άτομα που γνωρίζουν/ψάχνονται στο παιχνίδι και τους ακούω να προσπαθούν να πειράξουν κάποια, λέγοντας κάτι που στα αυτιά μου ακούγεται προσβλητικό (και κρίνοντας από τους μορφασμούς της τύπισσας δεν κάνω λάθος συνήθως).
Για παράδειγμα δεν μπορείς να πειράξεις κάποια λέγοντας της «γόρδιος δεσμός το σουτιέν σου φακλάνα μου» ή «έκαναν ζάρες οι βυζάρες σου«, γιατί τότε μόνο καλό αποτέλεσμα δεν θα έχει.

Η «κονσιομασιόν» που κάνει ο Τζιμάκος στα live του είναι όλα τα λεφτά πάντα και με καλά παραδείγματα για «πείραγμα» 🙂

Εδώ θα αναφέρω δύο παραδείγματα γνωστών μου που αφορούν το πείραγμα. Ο ένας τους λοιπόν, ήταν «μάνα» στο πείραγμα. Μπορούσε να πειράξει μια γυναίκα (ή και άντρα) στα πάντα και το χιούμορ του εκτός από έξυπνο ήταν και εύστροφο, δηλαδή μπορούσε να σκεφτεί τι να πει σε κάποια/ον σε χρόνο dt. Αυτό για τις γυναίκες ήταν κάτι σαν ναρκωτικό. Δεν ξεκολλούσαν από πάνω του (και δεν μιλάμε μία όπου και καλά μπορεί να έτυχε, αλλά για μπόλικες) και ενώ το έπαιζαν ψιλοθιγμένες στην αρχή, πάντα γέλαγαν με αυτά που τις έλεγε. Το πρόβλημα του μόνο ήταν ότι δεν είχε θάρρος να προχωρήσει μαζί τους, ενώ οι ίδιες του έδιναν το πράσινο φως για να το κάνει. Μιλάμε έκαναν σαν τρελές για πάρτι του. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι έχει πολλές από αυτές σαν φίλες του, άσχετα αν δεν κάνει κάτι μαζί τους όχι γιατί δεν τον θέλουν (δεν προκαλεί την έλξη δηλαδή), αλλά γιατί δεν το έχει ο ίδιος να το κάνει.

Ο άλλος ο γνωστός μου, είναι περί τα 120 κιλά. Μου έλεγε ιστορίες για γυναίκες που είχε και ενώ τον πίστευα (γιατί παλιότερα δεν θα τον πίστευα, αλλά πλέων ξέρω ότι δεν έχει τόσο να κάνει το σώμα κάποιου με την έλξη), με έτρωγε να τον δω στο «πεδίο». Έτσι μια φορά έτυχε και τον πέτυχα κάπου και είδα πως αντιμετώπιζε τις γυναίκες. Μπορεί το χιούμορ του να ήταν ένα κλικ παραπάνω από τον τυπά στο πρώτο παράδειγμα (είχε και πρόστυχα αστεία μέσα, σε αντίθεση με τον πρώτο που το κρατούσε πάντα safe), αυτό που είχε πολύ καλά αυτός ήταν ότι δεν μπορούσες να τον «παίξεις» στο στόμα. Απέφευγε τα shit tests και τις τα γύρναγε πίσω με τόση μαεστρία, που άρχιζα να τον φωνάζω «χέλι» από τον τρόπο που «γλίστραγε» από την παγίδα τους. Φυσικά θα μου πεις μπορούσες να του πεις για τα κιλά του για παράδειγμα για να τον… στείλεις. Αλλά, μπα! Είχε τον τρόπο του και σε αυτό, «έριχνε» τον εαυτό του με τέτοιο στυλ, που απλά γελούσες και είχες ήδη ξεχάσει το τι είπε ή καλύτερα, δεν σε ενδιέφερε το τι είπε, εφόσον όπως το είπε έβγαζε γέλιο και μάλιστα δεν ενοχλούσε και τον ίδιο.

Αυτό το γέλιο είναι και το πράσινο φως ότι τα πας καλά...
Αυτό το γέλιο είναι και το πράσινο φως ότι τα πας καλά. Θα το βλέπεις επίσης και όταν περνάς με επιτυχία τα tests τους…

Σε αντίθεση με τον παραπάνω, αυτός «κάρφωνε», που σημαίνει ότι παρά τα κιλά του, οι γυναίκες τον ήθελαν ή τουλάχιστον του άνοιγαν τα πόδια τους (και ας είχαν μερικές και σχέση με άλλον, ψιλοπράγματα θα μου πεις 🙂 ). Αυτό και μόνο δείχνει δύο πράγματα, ότι πρώτον το (σεξο)πείραγμα-φλερτ σε βοηθά κατά πολύ (περίπτωση 2η) και 2ον από μόνο του δεν θα σε βοηθήσει και πολύ, αν δεν κάνεις και άλλα πράγματα (περίπτωση 1η).

Οπότε λοιπόν, το καλό πείραγμα είναι ένα δυνατό ατού στο παιχνίδι μας. Μπορείς να βάλεις μέσα και μια μικρή δόση ειρωνείας, εφόσον δεν πατάς την «κόκκινη γραμμή» (που λέμε), όπου πολύ απλά το ξεφτιλίζεις εκεί, ενώ επίσης μπορείς και να βάλεις και λίγο προστυχιά μέσα, αν είσαι σε advanced επίπεδο.

Τι είναι ακριβώς όμως το «πείραγμα»; Είναι η ανταλλαγή «ελαφρών» σχολίων που προκαλούν τον άλλο να απαντήσει ή να γελάσει. Εγώ βασικά τέτοιους διαλόγους τους ονομάζω «πινγκ-πονγκ«, αφού δεν έχει σημασία να μιλάς μόνο εσύ, αλλά να συμβάλει και η/ο άλλη/ος και να γίνεται έτσι ένας ωραίος «διάλογος». Για παράδειγμα, αν πεις σε κάποια «πω-πω, τι κακιά που είσαι» (με ωραίο τρόπο) σαν απάντηση σε κάτι που θα σου πει (πχ «δεν το κάνεις σωστά«), δεν θα την ενοχλήσει, αλλά θα την τσιγκλήσει για να συνεχίσει να «παίζει» στο ίδιο μοτίβο. Τι ΔΕΝ είναι όμως το πείραγμα; Δεν είναι προσβλητικό και επιθετικό. Αυτό πρέπει να έχετε στο μυαλό σας, όσοι θέλετε να δοκιμάσετε να γίνεται πειραχτήρι. Δεν πάμε για να μαλώσουμε.

Ένα καλό παράδειγμα πως μπορείς να κάνεις τα πάντα να φανούν αστεία. Η όλη φάση μας δείχνει ότι περνάνε και οι δύο καλά και δεν τους πειράζει κάτι που γίνεται. Αυτό είναι το φλερτ με λίγα λόγια

Όλη η δουλειά στο πείραγμα είναι το πως (και φυσικά με τι άνεση) θα το πεις. Δεν έχει σημασία τόσο το τι θα πεις, αλλά το πως θα το πεις. Αν το κάνεις να φανεί σαν αστείο, τότε θα είναι αστείο, ενώ το αστείο αυτό έχει και σαν σκοπό να πεις κάτι που αλλιώς δεν θα μπορούσες, πχ να πεις σε κάποια ότι σου αρέσει. Για παράδειγμα, αν ας πούμε μια φοράει κάποια μεγάλα σκουλαρίκια και θες να την πειράξεις σε αυτά.
Αν της πεις «ωραία σκουλαρίκια, από το παζάρι τα πήρες;» και καλά να την πειράξεις (κοινοτικός όρος-μαλακία #1, τουλάχιστον όπως εφαρμόζεται από πολλούς), τότε το πιο πιθανό είναι να την προσβάλλεις και να της δείξεις ότι δεν έχει γούστο. Αν όμως της πεις «θα ήθελα πολύ να σε φιλήσω, αλλά φοβάμαι μην χτυπήσω με τόσο μεγάλα σκουλαρίκια που φοράς» μπορείς να το κάνεις να φανεί πιο αστείο και να περάσεις και το μήνυμα ότι θες να την φιλήσεις. Λέγοντας κάτι που ίσως να φοβόσουν να πεις (πχ «θέλω να σε φιλήσω») και βάζοντας και ένα αστειάκι μέσα (για τα σκουλαρίκια), τότε «χαλαρώνεις» την όλη φάση από το να πεις σκέτα «θέλω να σε φιλήσω» (σε περίπτωση που «δεν το έχεις» να το πεις έτσι χύμα).

Με το να παίξεις το παιχνίδι σωστά, μπορείς επίσης να περάσεις το μήνυμα «κοίταξε, μου αρέσεις αλλά πρέπει να σε δυσκολέψω και λιγάκι«, ενώ η ίδια θα πιάσει το νόημα και θα σκεφτεί «οκ, έχω καταλάβει τι κάνεις, ας δούμε που θα πάει αυτό«.
Αλλά όπως και όλα τα πράγματα, έτσι και εδώ απαιτεί εξάσκηση και φυσικά να μάθεις από τους καλύτερους (ποιους καλύτερους; Μην ανησυχείς, διάβασε μέχρι το τέλος και θα καταλάβεις). Σε αντίθεση με το να είσαι αστείος σε μια παρέα και να γελάνε όλοι, το πείραγμα είναι ένα κλικ παραπάνω από το «απλό αστείο» αφού πηγαίνει στην φάση του φλερτ. Αυτός είναι ο σκοπός του και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζεις, σαν φλερτ με κάποια. Αν θες απλώς να την πεις σε κάποιον, ανέβασε την δόση ειρωνείας (κορυφαίο στο είδος αυτό είναι το στυλ του -τηλεοπτικού- Hank Moody), αλλά για το φλερτ πρέπει να το κρατάμε χαλαρό, σκοπός μας είναι να προσφέρουμε κάτι θετικό και όχι να παίξουμε… μπουνιές μαζί της.

Σε άρθρο που αφορά το χιούμορ, δεν μπορώ να παραβλέψω την ατάκα της Monroe...
Σε άρθρο που αφορά το χιούμορ, δεν μπορώ να παραβλέψω την ατάκα της Monroe…

Με την σωστή χρήση του πειράγματος, μπορείς να περάσεις άνετα και τα shit tests. Για παράδειγμα πρόσφατα είχα προσεγγίσει μια τύπισσα, η οποία έδειχνε πολύ υπεράνω (και φέρονταν και ανάλογα) στην παρέα της. Όταν την προσέγγισα μου λέει με τσαμπουκαλέ στυλ «σε έστειλε κανένας; Γιατί ήρθες;» και της απαντάω «ήταν να με στείλει κάποιος, μάλιστα μου είπε να περιμένω λίγο και θα με στείλει αργότερα, αλλά επειδή βαριόμουν να περιμένω, ήρθα από μόνος μου«, για να της φύγει το τσαμπουκαλέ που είχε και να αρχίσει να χαζογελάει. Φυσικά κάτι τέτοιο απαιτεί να είσαι και άνετος με τις γυναίκες (ειδικά σε πέσιμο), αλλά αυτά τα καλύπτουμε σε άλλα άρθρα και δεν έχει χώρο σε αυτό.

Κλείνοντας να πω ότι το στυλ αυτό δεν αντιγράφετε, αλλά γίνεται μέρος της προσωπικότητας κάποιου με τον καιρό (και ναι, απαιτεί καιρό). Μην περιμένεις να συγκριθείς με κάποιον που το έχει έμφυτο (ή απλά το κάνει από νεαρή ηλικία) μέσα σε μια εβδομάδα. Επίσης να περιμένεις να αφήσεις πολλές/ους ξενέρωτους, ειδικά στην αρχή. Και πως θα σε βοηθούσα να μάθεις το παιχνίδι του πειράγματος, αν όχι από τους κορυφαίους; Έτσι για τον σκοπό του άρθρου ανέβασα με Ελλ.Υπότιτλους (γιατί δεν το έβρισκα πουθενά να το παραθέσω, αλλά πρόκειται και για μια από τις αλλαγές που κάνω, δηλαδή να ανεβάζω κάπου τις ταινίες/σκηνές που παραθέτω σε άρθρα, για να μην τις διαγράφουν και ψάχνομαι να βρω τι είχα βάλει σε κάθε άρθρο) την καλύτερη -για εμένα- ταινία τους είδους της, που περιέχει πολλές τέτοιες ατάκες, αλλά και γενικά το στυλ που αναφέρω στο συγκεκριμένο άρθρο.

Πρόκειται για την ταινία «A Night At The Opera» και συγκεκριμένα προσέξτε τον ένα από τους αδερφούς Marx, τον τύπο με τα γυαλιά (στην αρχή της ταινίας, Groucho Marx). Μάλιστα το show ξεκινά από τα πρώτα δευτερόλεπτα της ταινίας, όπου προσέξτε τον πόσο «χείμαρρος» είναι και τι απαντά συνεχώς στην γυναίκα που τον περίμενε στο ρεστοράν. Απλά για την ιστορία, η ταινία είναι του 1935 (!) και τον Groucho Marx τον έχουν αντιγράψει πολλοί (όπως θα διαβάσεις στη Wikipedia), οπότε και θέλησα να αναφερθώ σε έναν αυθεντικό.

Δείτε τον και το λιγότερο είναι να γελάσετε, μιας και η ταινία περιέχει κορυφαίες ατάκες.

Για Ελλ. υπότιτλους πατήστε το «cc» και επιλέξτε «Ελληνικά».