Προ Day Game

Σα βγεις στον δρόμο για Day Game, να εύχεσαι νά’ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος εμπειρίες, γεμάτος γνώσεις.
Τις κομπλεξικές και ξενέρωτες, τις ζοχαδιασμένες γκόμενες μη φοβηθείς, τέτοιες στον δρόμο σου πολλές θα συναντήσεις.


Το Day Game είναι ένα θέμα που θα μας απασχολήσει πάρα πολύ και όσο περνάει ο καιρός θα αποκτά και περισσότερους «οπαδούς». Αυτό το άρθρο δεν είναι τεχνικό, δεν περιέχει κάποιες τεχνικές δηλαδή (κάτι που θα βάλω σε κάποιο άλλο άρθρο), αλλά περισσότερο προβληματισμούς γύρω από το παιχνίδι του… δρόμου. Οπότε εδώ θα αναφερθώ σε κάποιους προβληματισμούς και φυσικά οι απόψεις σας είναι καλοδεχούμενες. Σημειώστε ωστόσο ότι θα προτιμούσα απόψεις που πατάνε επάνω σε δοκιμές σας ή επίσης απόψεις που έχετε εσείς, αλλά όχι απλή μεταφορά των απόψεων που διαβάσατε σε κάποιο βιβλίο (το φανατικό στυλ δηλαδή, το οποίο καλό δεν κάνει, αλλά ζημιά). Σημειώστε επίσης ότι αυτά που αναφέρονται εδώ δεν πρόκειται να τα διαβάσετε σε κάποιο σούπερ-ντούπερ βιβλίο ή forum των επώνυμων guru, γιατί απλά δεν κάνει καλό στο μάρκετινγκ, αν με πιάνετε.

Σημ.1: Σαν Day Game αναφερόμαστε τον τρόπο να γνωρίζεις γυναίκες οπουδήποτε αλλού εκτός από τα συνηθισμένα μέρη (Clubs/Bar κλπ).
Σημ.2: Το κείμενο στην αρχή του άρθρου είναι παραποίηση του ποιήματος «Ιθάκη» του Κ.Καβάφη.

Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι παλιότερα ήταν στάνταρ τρόπος γνωριμιών (δείτε και την ταινία τα Καμάκια), μετά απέκτησε περίεργη ετικέτα σαν τρόπος προσέγγισης (πείτε σε κάποιον φίλο σας άσχετο με το θέμα και θα καταλάβετε τι εννοώ από την αντίδραση του), έπειτα οι ψαγμένοι αρχίσαμε να το δοκιμάζουμε και πρέπει να διαβάζουμε και να συμμετέχουμε σε 10αδες φορουμς για να κάνουμε αυτό που οι παλιοί το είχαν για πλάκα (για πλάκα ναι, δεν είναι τυχαίο που παλιοί κοροϊδεύουν την σημερινή γενιά που τρέμει όταν μιλά σε μια γυναίκα) και τελικά γυρνάμε πάλι πίσω στις πατροπαράδοτες μεθόδους. Ρε πως αλλάζουν οι καιροί…

Παρότι το Day Game το έχω καλύψει και εδώ (όπως και εδώ), ωστόσο εκτός του ότι τα άρθρα αυτά περιείχαν κάποιες απλές τεχνικές, αυτές μου οι απόψεις στα συγκεκριμένα άρθρα βασίστηκαν επάνω στις πρώτες μου εμπειρίες και συναναστροφές, κάτι που με τον καιρό άρχιζε να αλλάζει και να προσθέτονται στο όλο θέμα περισσότερα προβλήματα (όπως αυτό που ανέφερα και εδώ για παράδειγμα).

Έτσι εδώ θα καλύψουμε αυτά τα προβλήματα και τεχνικές για αυτά τα προβλήματα θα αναφερθούν αργότερα. Αρχικά να πω ότι η τεχνική του Day Game ή καλύτερα οι απόψεις που υπάρχουν γι’αυτό είναι λάθος, έχουν γραφτεί λάθος και έχουν μεταφερθεί λάθος. Και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Η τεχνική που ακολουθείται από το μεγαλύτερο μέρος της κοινότητας παγκοσμίως (κατά την άποψη μου πάντα) είναι λάθος και συγκεκριμένα αναφέρομαι στην πιο άμεση προσέγγιση (aka direct game). Και μην σκεφτείς ότι υπάρχουν άπειρες τεχνικές και απλά δεν τις έχω υπολογίσει όλες, μια είναι η τεχνική όπου ο καθένας χρησιμοποιεί και διαφορετικό τρόπο έκφρασης. Τρανό παράδειγμα το ότι η άμεση τεχνική που χρησιμοποιείται συνήθως είναι λάθος, τα στατιστικά δύο μεγάλων ονομάτων του χώρου, όπως επίσης η αλλαγή πλεύσης του Krauser (ενός από τους δύο που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο) και έτσι από το «Direct και alpha male στυλ στο Day Game» να το γυρίσει πλέων στην indirect μέθοδο (συγκεκριμένα το νέο του βιβλίο, σύμφωνα πάντα με τις κριτικές, πατάει σε αυτήν την μέθοδο σε αντίθεση με το πρώτο του που ήταν καθαρά direct). Ένα άλλο παράδειγμα επίσης είναι ο «πατέρας και η μητέρα του Direct Game» (aka BadBoy, έτσι το ανέφερε ο ίδιος) να μην προσεγγίζει σε εμπορικό κέντρο με direct τρόπο (παρότι είναι… παιδί του όπως λέει, άσχετα αν δεν είναι αλλά το μάρκετινγκ τι σου κάνει), αλλά με πλάγιο τρόπο.

Ας δούμε το video του BadBoy

Επίσης είχα κατεβάσει ένα ηχητικό κομμάτι παλιότερα (που πρωτοάρχιζα να ασχολούμαι με Day Game και ήθελα να δω τι παίζει από τους guru και στην ουσία το ηχητικό αυτό κομμάτι περιείχε απαντήσεις από τους πιο γνωστούς guru στο ερώτημα «πως θα προσέγγιζες σε Day Game«) και αυτό που παρατήρησα ήταν ότι όλοι μα όλοι οι guru (του εξωτερικού) χρησιμοποιούσαν τον ίδιο κλασικό τρόπο, που σημαίνει ή δεν ξέρουν την τύφλα τους και απαντούν χρησιμοποιώντας τα στανταράκια ή τα έχουν δοκιμάσει και έχουν μαμήσει το σύμπαν με αυτές τις τεχνικές, πράγμα που δεν το δέχομαι γιατί τα στατιστικά που ανέφερα παραπάνω (για να μιλάμε με τα στατιστικά μιας χώρας που δεν είναι και τόσο συντηρητική στο σεξ και στις γνωριμίες τέτοιου στυλ), αλλά και το video του BadBoy μας δείχνουν ότι απλά «έτυχε» και δεν «πέτυχε».

Ας δούμε και ένα Ελληνικό video

Ας πάρουμε αρχικά ένα πρόβλημα, την σχέση που πιθανόν να έχει μια γυναίκα. Ας υποθέσουμε ότι αυτήν που προσεγγίζεις έχει σχέση με κάποιον ΟΚ; Δεν θα σου δώσει τον χρόνο να της αποδείξεις ότι είσαι το… βραβείο, αλλά θα την κάνει γρήγορα με ελαφρά πηδηματάκια. Δεν είναι λίγες αυτές μάλιστα που φοβούνται μήπως τις κάνεις πλάκα ή μην της δει κάποιο γνωστό μάτι ή ακόμη να μην σε έβαλε το αγόρι της να της μιλήσεις.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι το ίδιο μας το στυλ. Αν πας με υπερβολική άνεση και χύμα τρόπο, το πιο πιθανό είναι να φοβηθεί και να θελήσει να φύγει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όπως επίσης το να μιλάς με πιο χύμα τρόπο (ή να χρησιμοποιείς πρόστυχο λεξιλόγιο αλά Mode One), κάτι που είναι λάθος γιατί απλά η τύπισσα δεν είναι σε mood να ακούσει τέτοια πράγματα. Το να φοβηθεί είναι το πιο πιθανό από το να αρχίζει να λέει «ωχ, ήρθε ο άντρας των ονείρων μου» και αυτό γιατί πολύ απλά είναι γυναίκες και σε αντίθεση με τις περιγραφές των βιβλίων ότι θα πας σε μια και θα πρέπει να είσαι εξοπλισμένος με χίλιες δυο τεχνικές για να την «ρίξεις» το επίπεδο της, αυτήν απλά να είναι κοριτσάκι και πιθανότερο είναι να φοβάται να σου μιλήσει ή να μην νιώθει τόσο άνετα με αυτού του είδους τις προσεγγίσεις, παρά να σου το παίξει κάποια.

Ένας ακόμη γνωστός guru, ο Carlos Xuma, έχει και αυτός τις άσχημες μέρες του στο Day Game.

Το κυριότερο ωστόσο πρόβλημα είναι η ίδια η κοινωνία μας, σε αντίθεση με τις τεχνικές. Έχω μιλήσει πολλές φορές με παλιούς «παίχτες» και μου είχαν πει ότι στα νιάτα τους (τώρα είναι πάνω από 50χρ) πήγαιναν στα πάρκα και περίμεναν τις γυναίκες (είτε της πόλης, είτε των κοντινών χωριών) να έρθουν για την καθιερωμένη βόλτα τους και να τις γνωρίσουν (τα ονόμαζαν και νυφοπάζαρα) και έχουν γίνει πολλά «κονέ» έτσι. Ωστόσο οι καιροί άλλαξαν και οι συνήθειες μας ακόμη περισσότερο. Οι περισσότεροι έχουν επαναπαυτεί στην μοντέρνα έκδοση του κλασικού συνοικεσίου (γνωριμίες πλέων μέσω γνωστών, παρόμοια φάση δηλαδή με το παλιό συνοικέσιο) και δεν θέλουν να μπλέκουν με προσεγγίσεις σε δρόμους ή πάρκα ή απλά δεν κάνουν γνωριμίες με αυτόν τον τρόπο. Επίσης το Day Game ακολουθεί μια διαφορετική νοοτροπία που πάει κόντρα στο στάνταρ τρόπο που παρέχει το Clubbing. Για παράδειγμα στο Club η γκόμενα θα πάει περιμένοντας να την προσεγγίσουν και γι’αυτό άλλωστε βάφεται, χτενίζεται και φορά τα ξεκωλέ ρούχα της. Στο Day Game δε, καμία ΔΕΝ περιμένει να την προσεγγίσουν, εκτός από τα κλασικά «μανάρα μου» που ακούει συχνά από τους «ταυλωμένους» που συναντά στον δρόμο της.

Επίσης πολλές (μα πάρα πολλές) γυναίκες έχουν συνδέσει το πέσιμο στον δρόμο με κάτι λιγούρικο ή περίεργο. Και σε αυτό δεν φταίνε τόσο αυτές, όσο οι πιωμένοι/αλλοδαποί/μαλάκες/κομπλεξικοί που τις πειράζουν χυδαία ή με περίεργο τρόπο, με αποτέλεσμα στο μυαλό τους να το έχουν σαν κάτι κακό. Θυμάμαι μια γκόμενα η οποία έδειχνε άνετη (αλανάκι θα έλεγα) με τους άντρες, άρα σκέφτηκα ότι δεν θα μασά αν την σταματήσουν στον δρόμο, ενώ επίσης ήταν και προκλητικά ντυμένη, που σου έκανε το «κλικ» να την πλησιάσεις. Έτσι πήγαμε σε αυτήν τρία διαφορετικά άτομα (σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, την ίδια βέβαια ημέρα, αλλά όχι με την σειρά) και είχαμε και οι τρεις την ίδια απότομη συμπεριφορά της, δηλαδή κάτι σαν απέχθεια προς εμάς. Την ίδια όμως τύπισσα την βρήκα σε ένα μαγαζί όπου δούλευε και της είπα ότι την σταμάτησα να την μιλήσω και έκανε σαν καριόλα. Στο άκουσμα της λέξης καριόλα πήγε να φύγει θυμωμένη και της κάνω «στο καλό». Ωστόσο γύρισε άμεσα και μου λέει «όχι δεν θα φύγω, θέλω να μάθω γιατί το είπες αυτό«. Στην συζήτηση μας μου είπε το εξής, ότι επειδή της την πέφτουν πολλοί τύποι στον δρόμο (κωλόγεροι περισσότερο, έτσι τους είπε η ίδια), θεωρεί μαλάκα όποιον της κάνει πέσιμο στον δρόμο, ενώ ο πιο όμορφος να είναι, δεν θα του έδινε ποτέ την ευκαιρία (όπως μου είπε). Στο τέλος μου ζήτησε μάλιστα να πάμε και για καφέ. Η ίδια γυναίκα, την ημέρα με έφτυσε ενώ το βράδυ ήθελε να βγούμε, γιατί πολύ απλά ήταν σε mood για νέες γνωριμίες ή ήταν πιο άνετη με το να μιλά με αγνώστους. Και δεν τις βγαίνει τυχαία κάτι τέτοιο. Κάποια στιγμή ζήτησα από έναν παλιό γυναικά να μου δείξει πως γνώριζε αυτός γυναίκες στον δρόμο, έτσι για να δω και κάποιον natural. Ο τρόπος του δεν μου άρεσε (το πως σταμάτησε), ενώ επίσης η τύπισσα έκανε σχεδόν τον ίδιο μορφασμό με την τύπισσα παραπάνω, για να επιβεβαιώσω έτσι τα λεγόμενα της και τις δικές μου απόψεις.

Άποψη μου είναι ότι το Day Game δουλεύει πολύ καλά σε γυναίκες που «ψάχνονται» και μάλιστα δεν χρειάζεται να κάνεις και κάτι ιδιαίτερο εκεί. Για παράδειγμα γυναίκες γύρω στα 30χρ, οι οποίες δεν έχουν πλέων πολλές φίλες (οι περισσότερες έχουν σχέση ή έχουν παντρευτεί) με αποτέλεσμα να γαντζωθούν από τον πρώτο που θα τις μιλήσει όπως και σε γυναίκες που πάνε σε μια μεγαλύτερη πόλη, είτε για δουλειά, είτε για σπουδές και δεν έχουν πολλές γνωριμίες. Να μην πάει και τζάμπα το ξύρισμα στο εργαλείο τους 🙂
Γι’αυτό και έχει καλύτερο αποτέλεσμα το Day Game στις μεγαλουπόλεις παρά σε μικρότερες κοινωνίες, κυρίως γιατί υπάρχουν πολλές μοναχικές καρδιές και γι’αυτό αυτά τα «super ουάο» video που υπάρχουν στο internet είναι από μεγάλες πόλεις κυρίως και όχι από κάποιες μικρές περιοχές/κοινωνίες. Αυτός είναι και ο λόγος που παλιότερα είχα αναφέρει ότι καλύτερες γυναίκες για «επίθεση» είναι αυτές που χαζεύουν τις βιτρίνες ή κάθονται μόνες τους σε κάποιο παγκάκι (συνήθως με ένα βιβλίο στο χέρι ή/και με ακουστικά στα αυτιά), αφού πολύ πιθανών να είναι μόνες στην πόλη και να ζητάνε μια συντροφιά.

Επίσης θεωρώ ότι το Day Game απαιτεί περισσότερες ικανότητες από το παιχνίδι σε κάποιο νυχτερινό μαγαζί. Για παράδειγμα εκεί η γυναίκα είναι έτοιμη για πέσιμο, το ξέρει και το περιμένει, μάλιστα έχει ετοιμαστεί γι’αυτό (βάψιμο επί ώρες, κατάλληλο ξεκωλέ ντύσιμο, σχετική συζήτηση με φίλες, καλό ξύρισμα στο ηδονοτριβείο για να είναι έτοιμες για όλα κλπ), σε αντίθεση με την ημέρα που μόνο αυτό δεν έχουν στο μυαλό τους. Ειδικά δε αν βιάζονται να πάνε και κάπου (δουλειά, ραντεβού, ψώνια, κομμωτήριο κλπ), θα σου δώσουν την ίδια σημασία που θα δώσουν και σε κάποιον που τις ζητάει χρήματα.

Αυτοί είναι μερικοί περιορισμοί του Day Game. Το Day Game είναι περισσότερο παιχνίδι αριθμών και όχι τόσο τεχνικής. Δεν σημαίνει ωστόσο ότι δεν υπάρχει τεχνική και γι’αυτό, αλλά θα πρέπει να βάλεις κάτω όλους τους περιορισμούς και να τους λύσεις. Αν είσαι σε μεγάλη πόλη σε παίρνει να μιλήσεις σε πολλές γυναίκες, αν ωστόσο είσαι σε μικρή περιοχή, ανέμενε να σε μάθουν και οι πέτρες.