Cold approach 1 – Η καλή Κατερινιότισα

servitoraΑς περιγράψω λίγο τον εαυτό μου. Είμαι συμπαθητικός, εξυπνούλης και προσέχω το ντύσιμο μου.

Ήταν αρχές καλοκαιριού και είχαμε πάει στην πόλη της Κατερίνης με τα παιδιά γιατί είχαμε ακούσει πως έχει καλό κυνήγι. Ήμασταν σε ένα ωραίο κλαμπ και ψιλοδιασκεδάζαμε περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία.

Ενώ είχε φύγει ο πολύς ο κόσμος, έκατσαν στο μπαρ 2 κουρίτσα. Η μία ήταν πολύ όμορφη και για καλή μου τύχη είχε κάτσει προς το μέρος μας αλλά λίγο μακριά. Το μαγαζί ήταν ψιλό-άδειο και έτσι χρησιμοποίησα την δικαιολογία του χορού για να πάμε προς τα εκεί και να κάτσω δίπλα τους. Οι υπόλοιποι φίλοι μου ήταν λίγο πιο μακριά αλλά καλύτερα να μη με ζαλίζουν κιόλας. Τα λέγαμε από απόσταση.

Τελικά το παίρνω απόφαση. Ζητάω αναπτήρα και πιάνω κουβέντα. Ήταν φιλικές. Με της πρώτη κουβέντα που τους είπα αποκρίθηκαν και έδειξαν ανοιχτές. Μιλήσαμε λίγη ώρα και μετά μας κάλεσαν να πάμε και να κάτσουμε με την παρέα τους σε ένα άλλο κλαμπ που θα πήγαιναν τέζα στον κόσμο.

Πήγαμε αλλά μου φάνηκε περίπλοκο να κουμαντάρω 2 παρέες και είχε πάει και αργά. Έτσι ζήτησα από τα παιδιά να φύγουμε. Χαιρετήσαμε, αλλάξαμε τηλέφωνα και ανανεώσαμε το ραντεβού μας.

Όταν ξαναπήγαμε Κατερίνη μετά από 1 μήνα περίπου προσπάθησα να τις βρω αλλά δεν μου απάντησαν και δεν τις ξαναείδα ποτέ.

Συμπέρασμα: Πρέπει να προχωράς όσο πάει εάν βλέπεις πως προχωράει. Ο εραστής ξέρει πως δικαιώνεται μόνο με ξενύχτια.

Beta tester