Το "αδύναμο" φύλο

Κατά καιρούς έχω γράψει τις απόψεις μου περί «αρσενικών» και γυναικών, οι οποίες αναφέρονται και ως αδύναμο φύλο, όπου μάλιστα είχα αναφέρει ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που οι γυναίκες θα κόψουν τα @@ από τους άντρες. Τελικά είναι το αδύναμο φύλο ή τζάμπα μιλάμε;

Σε μια πρόσφατη συζήτηση που είχα με κάτι φίλους, μου είπαν ότι σε μια εταιρία το αφεντικό πήρε βοηθό στην λογίστρια (σε περίοδο μάλιστα μειωμένης δουλειάς), επειδή «κουράζονταν» όπως είχε παραπονεθεί (επίσης ήταν και «παιχνιδιάρα», οπότε και το αφεντικό «λύγισε»), άτομο το οποίο θα βοηθούσε πολύ το ήδη μειωμένο εργατικό προσωπικό. Σε μια άλλη εταιρία πάλι, οι γυναίκες παίρνουν 100€ παραπάνω από τους άντρες απλά για να… υπάρχουν, αφού την χαμαλίκα οι άντρες την τραβάνε, ενώ σε μια άλλη εταιρία έδιωξαν τον άντρα που έπαιρνε ήδη χαμηλότερο μισθό και κράτησαν την γυναίκα (η οποία ήταν και «βούρλο» όπως έμαθα, κάτι που δεν γνωρίζω αν ισχύει).

Αν γινόταν το αντίθετο, θα γινόταν χαμός...
Αν γινόταν το αντίθετο, θα γινόταν χαμός…

Το ωραίο είναι όταν παντρευτείς και ας πούμε έχεις μια χ περιουσία και για κάποιον λόγω, αποφασίσεις να χωρίσεις. Τότε ετοιμάσου να κλάψεις, αφού η γκόμενα που ΔΕΝ έχει συνεισφέρει πουθενά (όπως γίνεται κυρίως), θα λάβει τα μισά από την περιουσία που έχυσες ιδρώτα να βγάλεις (εκτός να τα βρήκες έτοιμα, οπότε άλλος ίδρωσε) και θα την πληρώνεις και κάθε μήνα, ενώ αν έχεις και κανένα παιδί, τότε κινδυνεύεις να σου το πάρει αυτήν. Και πρόσεξε, δεν έχει δώσει τίποτα σε όλα αυτά πλην της τρύπας της. Κάτι ήξερε λοιπόν ο Michael Douglas.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο ο άντρας, το αρσενικό, ο κυνηγός, ο κύρης του σπιτιού, ο προστάτης κλπ, να φτάνει σε σημείο να κόβει τα @@ του για μια γυναίκα, να αγοράζει 99 iPhone 6 για να κάνει πρόταση γάμου στην αγαπημένη του (και να παίρνει τελικά άκυρο) και η λίστα δεν έχει τελειωμό από τέτοια «αντριλίκια». Το κοινό σημείο όλων αυτών είναι το πόσο μαλάκας/θύμα μπορεί να γίνει ένας άντρας για κάποια που γουστάρει, κάτι που δύσκολα θα το έκανε μια γυναίκα για έναν άντρα.

Η Μάρω Κοντού λέει τα πράγματα ως έχουν

Αλλά δεν φταίνε αυτές. Οι άντρες φταίνε, αφού οι άντρες τις παρέχουν αυτήν την «δύναμη» (u know, σέρνει καράβι). Όσο υπάρχουν απελπισμένοι, μουνόδουλοι και κλαψομούνηδες και κάνουν τα πάντα για μια γυναίκα, την οποία γυναίκα τις περισσότερες φορές δεν σημαίνει απαραίτητα ότι την αγαπάνε τόσο πολύ, απλά από απελπισία το κάνουν, τότε και οι γυναίκες θα παίρνουν την θέση των αντρών και το αντίθετο.
Όλα αυτά γίνονται λόγω πεποιθήσεων των αντρών, καθώς επίσης και της απελπισίας που έχουν μερικοί, οπότε και δεν υπάρχει κάποια λύση σε αυτό, μιας και για μερικούς άντρες είναι πολύ δύσκολο να αλλάξουν ρώτα. Οπότε γι’αυτούς ισχύει το «όπως έστρωσες, θα κοιμηθείς«.

Και μην νομίζεις ότι και καλά «σωθήκαμε» όσοι ασχολούμαστε με το «παιχνίδι», δεν είμαστε απελπισμένοι. Τρίχες. Από την στιγμή που κάποιος ξημεροβραδιάζει σε ένα forum για να μάθει τα τελευταία «αλφαλίκια», είναι το ίδιο απελπισμένος. Από την στιγμή που πηγαίνει στο εξωτερικό για να μάθει το «παιχνίδι» από τους «guru», είναι το ίδιο απελπισμένος. Από την στιγμή που κάποιος ενώ γνωρίζει ότι κάποιο group είναι «λέρες» και απλά λένε ότι λένε για τα bootcamp και συνεχίζει να διαβάζει τους ίδιους για να «μάθει», είναι το ίδιο απελπισμένος. Και δυστυχώς η απελπισία κάνει «μπαμ» στις γυναίκες.