Άνθρωποι μονάχοι…

Πρόκειται για τον μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου, μετά από το να αρρωστήσει. Είναι κάτι που πονάει άσχημα και λίγο πολύ όλοι μας κάποια στιγμή στην ζωή μας τον έχουμε βιώσει. Και αναφέρομαι στην μοναξιά, αφού ο άνθρωπος από την φύση του είναι κοινωνικός και δεν μπορεί να μένει μόνος του (και το κυριότερο, δεν μπορεί να αναπαραχθεί).

Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο άρθρο ξεκίνησα να το γράφω από το 2012 και το είχα «θαμμένο» ως ότου ένας φίλος του blog (τον οποίο και τον ευχαριστώ) μου έστειλε αυτό το άρθρο και μου το θύμισε. Έτσι μέρες που είναι αυτήν την περίοδο, θέλησα να το «ξεθάψω» και να το αναρτήσω, αν και υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις.

Η αλήθεια είναι ότι ζούμε σε μια κοινωνία, όπου πλέων το internet και τα social media κατ’ επέκταση, έχουν λάβει μεγάλη αναγνώριση, τα οποία μας μαθαίνουν να ζούμε μόνοι μας και να «συνδεόμαστε» απομακρυσμένα με άλλους συνανθρώπους μας. Σε αυτά τα δίκτυα λοιπόν βλέπεις άτομα να διασκεδάζουν, να βγάζουν «χαρούμενες» φωτογραφίες και να είναι ανάμεσα από πολλά άτομα. Και όμως 277 εκατ. άνθρωποι παγκοσμίως ζουν μόνοι, ενώ για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ οι άγαμοι είναι περισσότεροι από τους παντρεμένους, σύμφωνα με το άρθρο του βήματος (παραπάνω link). Επίσης, αν βγαίνεις συχνά έξω, σίγουρα θα έχεις δει πάρα πολλές αντροπαρέες και γυναικοπαρέες μόνες τους. Οπότε κάτι συμβαίνει σήμερα, όπου το φαινόμενο είναι τόσο έντονο που έρευνες έχουν συνδέσει την μοναξιά με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία.

Η πραγματικότητα των social media και η «δίψα για like» σε ένα ολιγόλεπτο video…

Υπάρχουν πολλές κατηγορίες στην μοναξιά, όπως αυτοί που επέλεξαν να μείνουν μόνοι τους, αυτοί που τους παράτησαν οι δικοί τους (όπως οι ηλικιωμένοι) καθώς επίσης και όσοι με τον καιρό έμειναν μόνους τους, ενώ επίσης οι άνθρωποι ορισμένες φορές ζουν μονάχοι ακόμη και μέσα σε παρέες, στην οικογένεια τους ή ακόμη και στις σχέσεις τους, αφού μένουν μαζί τους από ανάγκη και όχι επειδή το θέλουν.

Τίποτα ωστόσο δεν συγκρίνεται με το πιο σκληρό είδος μοναξιάς, αυτό όπου τα αγαπημένα σου πρόσωπα έχουν χαθεί, είτε λόγω εργασίας, είτε λόγω οικογενειακών αναγκών τους, είτε ακόμη επειδή έφυγαν από την ζωή. Αυτοί οι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι να ζήσουν την πιο σκληρή μοναξιά, γιατί πλέων είναι δύσκολο να μπορέσεις να εισχωρήσεις από το μηδέν κάπου. Για παράδειγμα μπορεί να μην είναι τόσο κοινωνικοί και να μπορέσουν έτσι να κάνουν νέες φιλίες, μπορεί να μην έχουν χρόνο επειδή εργάζονται πολύ, ή ακόμη μπορεί η ηλικία τους να μην τους το επιτρέπει πλέων.

Ένα ακόμη πρόβλημα είναι η ίδια η κοινωνία μας, η οποία «τιμωρεί» με τον τρόπο της τους μοναχικούς και τους φέρεται σαν «λεπρούς». Ένας μοναχικός τύπος πάνω από τα 30 είναι περίεργος για τους άλλους. Η ίδια η κοινωνία μας άλλωστε σε βγάζει στην άκρη. Για παράδειγμα για κάποιον/α που είναι πάνω από τα 30, θα έχει χάσει σίγουρα πάνω από το 50% από την «παλιοπαρέα» του/της, κυρίως λόγω κοινωνικών υποχρεώσεων τους. Η παρέα του, η οποία τις περισσότερες φορές θα έχει κάνει σχέση ή ακόμη και θα έχει παντρευτεί, θα τον κάνει πέρα για τον απλούστατο λόγο ότι πλέων οι συναναστροφές τους θα έχουν να κάνουν με άλλα ζευγάρια.

Δεν μπορείς να είσαι για παράδειγμα με την γυναίκα σου και τα παιδιά σου και να καλέσεις έναν που είναι «μοναχικός». Θα καλέσεις κάποιο άλλο ζευγάρι, επειδή και η «κυρά» θα θέλει να μιλήσει με κάποια άλλη γυναίκα και να πουν τα δικά τους (σιγά μην κάθεται να ακούει όλη την ώρα για ποδόσφαιρο, εργασιακά κλπ), ενώ οι «μπόμπιρες» θα πρέπει να έχουν και κάποιους συνομήλικες τους για να παίξουν.

Αυτόματα λοιπόν ο «μοναχικός» απορρίπτεται, αφού υπάρχει και κίνδυνος να την πέσει σε κάποια από τις γυναίκες τις παρέας. Έχω γράψει στο παρελθόν για τις μαλακίες που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα και από post σε post στην κοινότητα. Η ιδέα της PUA κοινότητας είναι να κάνεις αυτό που θες, να την πέφτεις σε όποια θες, αδιαφορώντας για το τι θα συμβεί (ει, είσαι alpha, το ξέχασες?), σε αντίθεση με την δική μου -ας το πούμε άποψη- όπου πρέπει να είσαι κύριος σε όποια κοινωνική συναναστροφή σου βρίσκεσαι και ιδιαίτερα σε παρέα σου, γιατί αυτήν η «αδιαφορία» σου, θα σου χτυπήσει κάποια στιγμή την πόρτα και θα μείνεις μόνος σου. Και όπως μου είπε κάποια στιγμή κάποιος που είναι χρόνια μόνος του, «ο μεγαλύτερος πόνος είναι όταν γυρίσεις στο σπίτι σου και κλείσεις την πόρτα«.

Κάτι τέτοια γεννάνε και ευκαιρίες. Έτσι και κάποια σκέφτηκε να… πουλάει αγκαλιές σε μοναχικούς άντρες. Διαβάστε την είδηση εδώ.

Το αποτέλεσμα του να είσαι μεγάλος (ηλικιακά) και μόνος σου; Δυστυχώς δεν είναι το να γίνεις ο γαμάτος playboy και να σε κυνηγούν οι γυναίκες, αυτά γίνονται στην Αμερική και σε τύπους αλά Clooney και DiCaprio. Το αποτέλεσμα είναι, ειδικά η Ελληνική κοινωνία, να σε «τιμωρήσει» ακόμη περισσότερο, όπου θα ζεις πλέων μόνος σου, απομονωμένος και οι άνθρωποι θα σε αποφεύγουν. Ο μοναχικός δεν έχει οικογένεια, δεν μπόρεσε να κάνει οικογένεια και έτσι είναι ένας «περίεργος» τύπος. Ακόμη και αν έχασε την οικογένεια του, παραμένει περίεργος τύπος. Ακόμη και στην δουλειά σου θα σε χλευάζουν, απ’όπου δεν θα μπορείς να ξεφύγεις από τα περίεργα σχόλια, μπροστά σου ή και πίσω από την πλάτη σου.

Οι "forever alone" εικόνες του διαδικτύου, κρύβουν πολλές αλήθειες μέσα τους...
Οι «forever alone» εικόνες του διαδικτύου, κρύβουν πολλές αλήθειες μέσα τους…

Σίγουρα θα υπάρξουν και στιγμές που όταν κάποιος είναι μόνος του, θα θελήσει να το αλλάξει και να βγει με παλιούς φίλους του. Τι σημαίνει «να βγει με παλιούς φίλους του«; Σημαίνει ότι από επιλογή του πολλές φορές, έχει χαθεί μαζί τους. Για παράδειγμα (και αυτό είναι συχνό φαινόμενο), όταν κάποιος γνωρίσει μια κοπέλα και κάνει σχέση μαζί της, αυτόματα εξαφανίζεται από προσώπου γης και δεν θέλει να βλέπει τίποτα άλλο εκτός από αυτήν. Όταν όμως σπάσει ο διάβολος το ποδάρι του (έχει και πολλά βλέπεις) και μείνει μόνος του, τότε αυτόματα θυμάται ότι κάπου-κάποτε είχε κάποιους φίλους.

Ωστόσο, ειδικά αν έχεις καιρό να βρεθείς μαζί τους, η διαφορά ανάμεσα σας αρχίζει να φαίνεται από τις πρώτες στιγμές αμηχανίας, όπου δεν έχεις κάτι να πεις μαζί τους και το καμπανάκι της μοναξιάς αρχίζει να χτυπάει και πάλι στα αυτιά σου. Βλέπεις ο καιρός που είσαστε χώρια σας έχει αλλάξει συνήθειες και είστε πλέων σαν ξένοι, ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο οι φίλοι σου αυτοί να έχουν γνωρίσει και οι ίδιοι κάποια κοπέλα και να έκαναν μαζί της σχέση ή να έχουν παντρευτεί ή ακόμη και να έχουν βρει άλλες παρέες και να έχουν ταιριάξει και το αποτέλεσμα θα είναι να μείνεις πάλι μόνος σου.

Ακόμη περισσότερες αλήθειες από έναν από τους καλύτερους rappers -για εμέ- στην Ελλάδα

Είσαι μόνος σου λοιπόν. Μένεις μόνος σου στο σπίτι και τα πάντα είναι βαρετά. Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι το παρελθόν σου και αναρωτιέσαι τι μπορεί να συνέβη και έφτασες εσύ σε αυτό το σημείο, ενώ το «τι θα γίνω» πονάει κάθε φορά που το σκέφτεσαι, εσύ που δεν άφηνες ημέρα να πάει χαμένη. Ακούς τους άλλους να μιλάνε για τις εκδρομές τους, για τα μέρη και τα μαγαζιά που πήγαν το ΠαρασκευοΣάββατο που έχει περάσει, για το που σχεδιάζουν να πάνε και όλα αυτά σε πονάνε. Διαβάζεις για καινούρια μαγαζιά που ανοίγουν, για μέρη που θα ήθελες να πας αλλά απλά ακούς γι’αυτά από τους άλλους που συζητάνε για να πάνε, ενώ σε πονάει κάθε φορά που έρχονται το καλοκαίρι και γιορτές. Αγοράζεις καινούριο τηλέφωνο αλλά δεν έχεις κάποιον να σε καλέσει, ενώ για να μιλήσεις με κόσμο το κάνεις μόνο στην δουλειά σου, όπου εκεί μπορείς λίγο να μιλήσεις και να πεις κάτι που θέλεις ή έστω να ανταλλάξεις κάποια κουβέντα με έναν άνθρωπο, μέχρι που να σχολάσεις και να γυρίσεις πίσω στο σπίτι σου. Αυτήν είναι η μοναξιά…

Η τηλεοπτική σειρά του BBC, «What Remains«, δείχνει με τραγικό τρόπο την μοναξιά σήμερα. Στην σειρά βλέπουμε την δολοφονία της Melissa Young (Jessica Gunning) όπου η δολοφονία της ήρθε στην επιφάνεια έπειτα από δύο χρόνια, αφού μέχρι τότε δεν την είχε αναζητήσει κανείς και η εξαφάνιση της είχε περάσει απαρατήρητη. Τρομερή σειρά, όπως άλλωστε μας έχουν συνηθίσει οι Βρετανοί, με πολλές αλήθειες σχετικά με την μοναξιά και την αποξένωση των μεγαλουπόλεων.

Όσο περνούν τα χρόνια, σίγουρα αυτόν τον τρόπο ζωής τον συνηθίζεις. Αλλά δεν πρέπει να σε πάρει από κάτω και ούτε να σε «νικήσει». Αν είσαι μόνος σου, μπορείς να κάνεις ακόμη νέες γνωριμίες. Πήγαινε σε κάποια σχολή χορού, βρες κάτι που σου αρέσει και πήγαινε σε συναντήσεις, συμμετείχε σε κάποιες δραστηριότητες που θα σε φέρουν σε επαφή με άλλα άτομα. Για παράδειγμα η Νέα Ακρόπολη, της οποίας παραρτήματα βρίσκονται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, διοργανώνει ομιλίες και εκδηλώσεις στις οποίες μπορείς να συμμετέχεις δωρεάν. Διοργανώνουν επίσης εκδρομές και άλλες δραστηριότητες, οι οποίες θα σε φέρουν πιο κοντά με άτομα κάθε ηλικίας. Και υπάρχουν πολλές τέτοιες οργανώσεις στην Ελλάδα, όπου μπορείς να λάβεις μέρος.

Να θυμάσαι το pickup είναι παγίδα και σε αφήνει ορισμένες φορές μόνο σου ή με «περίεργες» απόψεις/σκέψεις/συμπεριφορές και σου το λέει κάποιος που ασχολείται χρόνια με το «άθλημα» και ίσως από τους μοναδικούς που σου αναφέρουν τις παγίδες που κρύβει σαν ασχολία και δεν το υμνούν σαν κάτι που είναι τέλειο. Το να συναναστρέφεσαι με άλλα άτομα, το να κάνεις κάτι κοινό μαζί τους, σε δένει μαζί τους και μάλιστα οι γυναίκες το θέλουν περισσότερο, από ένα «κρύο» πέσιμο στο μπαρ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το ότι το πέσιμο στο μπαρ καταλήγει συνήθως σε σχέσεις της μιας νύχτας, σε αντίθεση με τις κοινές δραστηριότητες που καταλήγουν συνήθως σε κάτι πιο σοβαρό. Και αν είσαι καιρό μόνος σου, σου προτείνω να αποφύγεις το απρόσωπο πέσιμο και τις -ορισμένες φορές- γελοίες θεωρίες της κοινότητας (και αναφέρομαι σε θεωρίες που αφορούν συνήθως την κοινωνικότητα). Το παν είναι να περάσεις καλά και να έχεις κάποιο αποκούμπι, αν το βρεις τότε μπορείς να κάνεις κάτι άλλο.

Επίσης, αν δεν είσαι μόνος σου, τότε καλό είναι να σκέφτεσαι και αυτούς που είναι μόνοι τους. Αν κάποιος γνωρίζει τέτοια άτομα, δεν θα χάσει τίποτα αν τους ζητήσει να βγούνε έξω μαζί, να μιλήσουν, να τους κάνει λίγο να ξεχάσουν. Επίσης, ιδιαίτερα τις γιορτινές ημέρες όπου είναι οικογενειακές, μπορεί να τους καλέσει σπίτι του, ειδικά τους ηλικιωμένους συγγενείς του, που ίσως να έχει ξεχάσει μόνους τους.

Το παρακάτω τραγούδι, σε στίχους του Γιάννη Καλαμίτση, με την μοναδική φωνή της Βίκυς Μοσχολιού, μιλάει από μόνο του…