Αγοράζοντας με βάση τις θερμίδες

Αν έχεις κάνει έστω και μια φορά στην ζωή σου κάποια δίαιτα, το σίγουρο είναι ότι θα έχεις πέσει στην μανία των θερμίδων, που σημαίνει ότι τα περισσότερα προϊόντα τα επιλέγεις “στα τυφλά” και με βάση τις θερμίδες τους, αποφεύγοντας πολλές φορές να δεις τι προϊόν τελικά αγοράζεις.

Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι αποφάσισες να κάνεις δίαιτα και επισκέφτηκες έναν διατροφολόγο. Το πρώτο πράγμα που θα κάνεις, είτε από μόνος σου, είτε έπειτα από συμβουλή του, είναι να κόψεις την ζάχαρη -αρχικά, ενώ κατά 90% θα σου προτείνει σαν κάποιο από τα σνακ σου, να είναι μπάρες δημητριακών. Ειδικά οι μπάρες δημητριακών είναι οι αγαπημένες τόσο των διατροφολόγων, όσο και όσων κάνουν δίαιτα.

Αλλά ας δούμε τι παίρνεις, αγοράζοντας άφοβα και χωρίς δεύτερη σκέψη, μπάρες δημητριακών (στην παρακάτω εικόνα επέλεξα τυχαία μια μάρκα δημητριακών “Fitness”), με βάση τις ελάχιστες θερμίδες που περιέχουν.

Τρώγοντας λοιπόν μπάρες δημητριακών, καταναλώνεις παράλληλα: ζάχαρη, σιρόπι ζάχαρης, εκχύλισμα βύνης, σιρόπι γλυκόζης, σιρόπι καστανής ζάχαρης, γλυκερίνη και φοινικέλαιο. Και σκέψου ότι μπορεί να μείωσες την ζάχαρη από τον καφέ σου, επειδή παχαίνει, αλλά τρως άφοβα τις παραπάνω μπάρες δημητριακών.

Για να πάρεις λοιπόν μόλις 89 θερμίδες ανά μπάρα, θα πρέπει να πάρεις και παράλληλα μεγάλη ποσότητα ζάχαρης, διάφορα σιρόπια και φοινικέλαιο. Αν θυμάσαι, το φοινικέλαιο ήταν η αφορμή για τον “ντόρο” με την Nutella. Και αν απορείς γιατί με την Nutella έγινε τόσος ντόρος, αλλά για τα δεκάδες άλλα προϊόντα που χρησιμοποιούν φοινικέλαιο, δεν ακούγεται τίποτα, θα σου απαντήσω ότι έτσι λειτουργεί το σύστημα.

Αλλά ας δούμε ακόμη ένα σνακ που επιλέγουν αρκετοί, όταν θέλουν να κάνουν δίαιτα, κυρίως επειδή είναι “ολικής αλέσεως”, με λίγες θερμίδες και λιπαρά:

Και εδώ, αγοράζοντας με την λογική “ολικής αλέσεως” και/άρα “χαμηλές θερμίδες”, παίρνεις ζάχαρη, φοινικέλαιο και λεκιθίνη σόγιας. Για την τελευταία, έχω αναφερθεί εδώ, ενώ για το φοινικέλαιο εδώ.

Κάτι αντίστοιχο για παράδειγμα ισχύει και για το “αθώο” κουλούρι Θεσσαλονίκης. Το κουλούρι, το οποίο είναι και χρυσωρυχείο για τους πωλητές του, αφού γνωρίζουν ότι πολλοί το προτιμούν σαν κάτι “ελαφρύ”, με αποτέλεσμα να πωλείται περί τα 0,50€, την στιγμή που μισό κιλό ψωμί κοστίζει ~0,80€.

Και φυσικά δεν το αναφέρω για την τιμή του, αλλά γιατί περιέχει υπερβολικά μεγάλη ποσότητα ζάχαρης (και μερικές φορές και σιρόπι γλυκόζης) [1, 2].

Οταν μετά απο 70 λεπτά, στο φαρμακείο του κοινού φίλου μας μέτρησε το ζάχαρό του,κόντεψε να λιποθυμήσει…185..Με ένα κουλούρι… [Via]

Το σιρόπι γλυκόζης, το οποίο βρίσκεται κυριολεκτικά παντού, ακόμη και σαν ενισχυτικό γεύσης ξηρών καρπών και βρεφικές κρέμες, επηρεάζει διαφορετικά το σώμα, από την “απλή” ζάχαρη [3], ενώ το αναγκάζει να αποθηκεύει περισσότερο λίπος, ακόμη και όταν οι θερμίδες είναι ίδιες με κάτι που περιέχει μόνο ζάχαρη [4]. Συν του ότι προκαλεί διαβήτη [5].

Δηλαδή, τα προϊόντα χαμηλών λιπαρών και θερμίδων, τα οποία πιθανών να εμπιστεύεσαι, είναι πολύ πιθανό να σου προκαλούν παχυσαρκία και διαβήτη.

Το ίδιο ισχύει και με τα ψωμάκια για τοστ ή τις μπαγκέτες ολικής αλέσεως, με την λογική ότι είναι πιο υγιεινές ή “αδυνατίζουν” επειδή είναι “μαύρο” ψωμί και έτσι έχει λιγότερες θερμίδες.

Η αλήθεια είναι διαφορετική, γιατί συνήθως τα προϊόντα ολικής φτιάχνονται με το κλασικό λευκό αλεύρι, όπου έχει προστεθεί καραμελόχρωμα (πρόσθετο που χρησιμοποιείται για τον χρωματισμό τροφίμων, ιδιαίτερα των γλυκών) στη θέση του αλευριού ολικής αλέσεως για να επιτευχθεί ένα καφέ χρώμα, ενώ στα κίτρινα-χωριάτικα ψωμιά, συνήθως χρησιμοποιούν καλαμποκάλευρο [6, 7].

Και από πάνω, “πετάνε” και ένα μείγμα σπόρων (συνήθως ηλιόσπορο και βρώμη), για να το κάνουν δήθεν πολύσπορο, άρα ακόμη πιο “υγιεινό” και “ελαφρύ” (και πιο ακριβό). Για να μην ξεχνάμε και το γεγονός ότι ψωμί από τα Σκόπια και την Βουλγαρία, πωλείται εδώ σαν Ελληνικό [8].

Τα ψωμιά για τοστ από την άλλη, περιέχουν φυτικά λιπαρά, τα οποία δίνουν γεύση και συμβάλλουν στη βελτίωση της υφής. Μπορεί να είναι φοινικέλαιο, κραμβέλαιο ή μαργαρίνη (σε αυτή την περίπτωση εμπεριέχεται και χρωστική και τεχνητά αρώματα). Επίσης περιέχουν σιρόπι γλυκόζης-φρουκτόζης, γιατί κάνουν το ψωμί πιο μαλακό, ενώ παράλληλα βοηθούν τη μαγιά να φουσκώσει γρηγορότερα [9].

Τι περιέχει ένα -τυχαίο- προϊόν φετών για τοστ. Ζάχαρη, φοινικέλαιο, σιρόπι γλυκόζης και μελάσας. Όπως μπορείς να δεις, το φοινικέλαιο δεν λείπει από πουθενά.

Που σημαίνει ότι με δύο ψωμάκια για τοστ και βάζοντας μέσα γαλοπούλα και κάποιο τυρί, με χαμηλά ίσως λιπαρά (για τα τυριά έχω αναφερθεί και εδώ), οδηγείς με μαθηματική ακρίβεια το σώμα σου να παίρνει κιλά, αντί να χάνει, ενώ εσύ συνεχίζεις να πεινάς.

Και όλη αυτή η “μανία” προϊόντων ολικής αλέσεως και χαμηλών λιπαρών, οφείλεται και από τις δίαιτες που δεν περιλαμβάνουν σχεδόν καθόλου υδατάνθρακες. Ωστόσο οι υδατάνθρακες, όταν δεν συνοδεύονται από λιπαρά (ακόμη και η σκέτη ζάχαρη δηλαδή), δεν αποθηκεύονται εύκολα σαν λίπος, όπως συμβαίνει με το ίδιο το λίπος [10]. Δηλαδή το λάδι που περιέχουν οι “υγιεινές” και “Fitness” τροφές/σνακ, ακόμη και το ελαιόλαδο, αποθηκεύεται πιο εύκολα σαν λίπος, από την ίδια την ζάχαρη.

Αγοράζοντας γαλοπούλα και τυρί-φέτα, παίρνεις 50% γαλοπούλα, άμυλο πατάτας, σιρόπι γλυκόζης, σόγια και σαν “τυρί” παίρνεις ένα προϊόν με φυτικά λιπαρά και άρωμα τυριού.

Μάλιστα, η αύξηση κατανάλωσης της ζάχαρης, όχι μόνο δεν οδηγεί στην παχυσαρκία, αλλά συνδέθηκε σε σχετική έρευνα με το χάσιμο κιλών [11]. Με λίγα λόγια, η ζάχαρη που εσύ κόβεις από τον καφέ σου, πίνοντας έτσι ένα “δηλητήριο” (γευστικά αναφέρομαι), φοβούμενος ότι η ζάχαρη αυτή σε παχαίνει, στην ουσία δεν σε παχαίνει το ίδιο (αν όχι καθόλου), όσο τα “light” προϊόντα που αγοράζεις άφοβα.

Βλέπεις η ζάχαρη, είναι το αγαπημένο καύσιμο του οργανισμού και πολύ πιθανό να “καεί” άμεσα, παρά να αποθηκευτεί. Σε γενικές γραμμές, η νορμάλ κατανάλωση ζάχαρης δεν έχει συνδεθεί με την παχυσαρκία, αλλά το αντίθετο [12].

Για την ακρίβεια, οι υδατάνθρακες αποθηκεύονται -με την μορφή γλυκογόνου- πρώτα στους μύες (περί τα 300-400γρ) και στην συνέχεια στο συκώτι (περί τα 100γρ) [13]. Θα πρέπει να ξεπεράσεις κατά πολύ αυτόν τον αριθμό (~2000 θερμίδες την ημέρα, μόνο από υδατάνθρακες), για να αρχίσει το σώμα να μετατρέπει τους υδατάνθρακες σε λίπος [14, 15]. Και με τους υδατάνθρακες δεν αναφέρομαι στο πιτόγυρο ή στα γλυκά ζαχαροπλαστείου.

Η φοβία των υδατανθράκων και της ζάχαρης/θερμίδων, δεν αφήνει τον κόσμο να δει άλλα προϊόντα, περισσότερο υγιεινά. Το παραπάνω προϊόν μαρμελάδας, περιέχει το φρούτο, ζάχαρη και λεμόνι. Σύγκρινε το ελεύθερα με τα παραπάνω -χημικά- σνακ.

Ας δούμε ένα άλλο σνακ, που ίσως να είναι και η καλύτερη επιλογή σου. Δύο φέτες ψωμί (λευκό ή ολικής, το οποίο αν το φτιάχνεις εσύ είναι ακόμη καλύτερα), με μαρμελάδα (σαν την παραπάνω, γιατί υπάρχουν και πολλές επιλογές με πολλά επίσης χημικά), μια μπανάνα και τον αγαπημένο σου καφέ (γλυκό, αλλά χωρίς γάλα/αφρόγαλο). Ακούγεται υπερβολικό γιατί περιέχει πολλούς υδατάνθρακες;

Το παραπάνω σνακ περιέχει αρκετούς υδατάνθρακες, οι οποίοι θα σου δώσουν την απαιτούμενη ενέργεια κατά την διάρκεια της ημέρας, αλλά καθόλου λίπος. Που σημαίνει, ότι είτε θα αποθηκευτεί σαν γλυκογόνο στους μύες σου, είτε θα “καεί” άμεσα για να καλύψει τις ανάγκες εκείνης της στιγμής. Αλλά είναι απίθανο να αποθηκευτεί σαν λίπος, σε αντίθεση με τα “light” και χημικά overhyped προϊόντα, τα οποία οι διατροφολόγοι συχνά προτείνουν, ενώ παράλληλα θα σε χορτάσει, σε αντίθεση με τα -παραπάνω- σνακ “πείνας”.

Το παρών άρθρο δεν στοχεύει να σου αλλάξει τις διατροφικές σου συνήθειες, ούτε να γενικεύσει όλα τα προϊόντα ολικής, αλλά να σου δείξει ότι η μανία των λίγων θερμίδων και γενικά των χαμηλών-σε-όλα- προϊόντων, έχει και τα αρνητικά της. Οι εταιρίες γνωρίζουν τι ψάχνει ο κόσμος και το πλασάρουν αναλόγως. Μην ψήνεσαι από τις ωραίες λέξεις των προϊόντων και αναζήτησε προϊόντα με βάση τα συστατικά που περιέχουν και όχι τις θερμίδες τους και πίστεψε με, το σώμα σου θα σε ανταμείψει ανάλογα.