Άλλη μια Βλακ Friday έλαβε τέλος

Είναι εκπληκτικό το πόσο εύκολα γινόμαστε πρόβατα.

Ο όρος Black Friday μας έρχεται από την Αμερική (όπως τα περισσότερα άλλωστε) και γεννήθηκε την δεκαετία του ’50 [1]. Η «Μαύρη Παρασκευή» σηματοδοτεί την αρχή της Χριστουγεννιάτικης περιόδου των αγορών στις ΗΠΑ [2].

Θυμάμαι τα τελευταία χρόνια που βλέπαμε videos από τις αμερικάνικες αγορές, όπου μέσα έμπαιναν εκατοντάδες άνθρωποι-ζόμπι, με σκοπό να τσακωθούν, να ποδοπατηθούν και να αγοράσουν έτσι την τηλεόραση ή την συσκευή όχι τόσο της αρεσκείας τους, αλλά αυτήν που θα προλάβαιναν και γελάγαμε, θεωρώντας τους «θύματα» ή «πρόβατα». Δεν δίσταζαν μάλιστα να στήνονται στην ουρά για ώρες, ως ότου να ανοίξουν τα καταστήματα (κάτι σαν τις ουρές για τα iPhone ή τις ουρές στο ΙΚΑ για παράδειγμα).

Φυσικά δεν θα μπορούσε ο Έλληνας να μην συμμετέχει σε αυτό το πανηγύρι αδειάσματος της πιστωτικής του κάρτας (γιατί αμφιβάλλω αν οι περισσότεροι από αυτούς που ψωνίζουν έχουν και cash-έρι), κρατώντας μάλιστα την ίδια ονομασία με τους Αμερικάνους, λες και αν θέλαμε να κάνουμε κάτι αντίστοιχο με Ελληνική όμως ονομασία, η Ελληνική γλώσσα είναι φτωχή και δεν θα βρίσκαμε κάποιες λέξεις. Αλλά από την άλλη, δεν γνωρίζεις αν ο καταναλωτής συγκινηθεί το ίδιο με μια ονομασία στα Ελληνικά, όσο με την αντίστοιχη Αμερικάνικη ονομασία.

Δεν είναι από την Αμερική το παρακάτω video, αλλά από την Ελλάδα. Ευχαριστούμε για ακόμη μια φορά την ανακάλυψη του internet, εκτός των τόσων θετικών που προσφέρει, βοηθάει και στην εξάπλωση της αποβλακίτιδας.

Τι είναι λοιπόν η «Μαύρη Παρασκευή»; Ένα πανηγύρι, όπως είπα παραπάνω. Την μόδα την έφερε στην χώρα μας το Public, το οποίο αν θυμάστε, είχε κρατήσει την πραγματική τιμή ενός laptop από κάτω από την «μειωμένη» (ε, να μην αλλάζει τιμές μετά), η οποία μάλιστα ήταν και πιο ακριβή από την «προηγούμενη» τιμή [3, 4]. Γνώριζε, φαίνεται, ότι ο κόσμος θα αγόραζε ότι έβρισκε μπροστά του, φοβούμενος να μην χάσει την «ευκαιρία».

Φυσικά ο Έλληνας, έχει ήδη ξεχάσει το περσινό «λάθος» με τις τιμές και συνεχίζει να ψωνίζει άφοβα και ανυποψίαστα, θεωρώντας ότι κορόιδεψε τον «χαζό» επιχειρηματία και πήρε σε καλή τιμή ένα προϊόν που κατά βάθος ποτέ του δεν ήθελε.

Βλέπεις το τρικ είναι απλό, υπερβολικά απλό μάλιστα. Βάζεις τιμές «χώμα» σε προϊόντα τα οποία δεν θα πωλούνταν ούτε υπό την απειλή όπλου. Αυτά είναι όντως προσφορές, γιατί αν δεν ήταν, δεν θα έφευγαν και ποτέ από το μαγαζί. Αυτοί είναι και οι κράχτες λοιπόν, τους οποίους κάθε κατάστημα που σέβεται τον εαυτό του, τους έχει.

Ωστόσο στα υπόλοιπα προϊόντα, τα «καλά» κομμάτια, δεν υπάρχει έκπτωση. Θυμάμαι μια γνωστή μου που δούλευε σε κάποιο μεγάλο κατάστημα, η οποία μου είχε πει (όταν την ρώτησα για κάτι ρούχα που ήθελα να πάρω και αν άξιζε να περίμενα την επόμενη εβδομάδα που ξεκινούσαν οι εκπτώσεις), ότι τα καλά ρούχα μπαίνουν στην αποθήκη και προωθούνται τα «άλλα».

Μάλιστα, σε ένα άλλο κατάστημα με «εκπτώσεις», ο πωλητής μου είχε πει ότι σε κάποια ρούχα δεν έχουν εκπτώσεις γιατί ήταν «νέες» παραλαβές, κάτι που άκουσα να λέγεται και σε μεγάλη αλυσίδα ηλεκτρικών.

Έτσι λοιπόν και ο Έλληνας, σαν ένα ακόμη πρόβατο της υπερκατανάλωσης, ξεχύθηκε στις αγορές, περιμένοντας υπομονετικά στις ουρές μέχρι να ανοίξουν τα καταστήματα και να προλάβει να πάρει κάποιο προϊόν σε καλή τιμή. Ίσως κάπου να σπρώχνονταν κιόλας, Αμέρικαν style, ώστε να μην του το προλάβει ο διπλανός και χάσει την ευκαιρία.

Άλλωστε από ουρές είμαστε μαθημένοι οι Έλληνες. Εκτός από τις ουρές των τραπεζών, του ΙΚΑ, των εφοριών και σία, παίζει να είμαστε οι μοναδικοί που περιμένουμε με τις ώρες έξω από κάποιο μπαρ/καφέ να αδειάσει κάποια θέση για να καθίσουμε, την στιγμή που διπλανά καφέ είναι άδεια. Και συνήθως περιμένουμε έτσι σε μαγαζιά που μας ξεφτιλίζουν, που θα μας βάλουν να καθίσουμε δίπλα από τις… τουαλέτες, που θα μας πλασάρουν την μπόμπα για ποτό, που θα μας φέρουν το ποτό έπειτα από μισή ώρα, που θα μας πουν ότι τα τραπέζια είναι «ρεζερβέ», για να τα δίνουν σε δικούς τους κτλ. Αλλά, εϊ, βρήκαμε και καθίσαμε στο in μαγαζί, αυτό έχει σημασία.

Να θυμάστε, οι εταιρίες παίζουν με την ψυχολογία, ειδικά οι μεγάλες αλυσίδες (θα μπορούσα να σας γράψω τα τρικ που χρησιμοποιεί μεγάλη αλυσίδα ενοικίασης DVD/VideoGames για να καταλάβετε τι παίζεται). Πουθενά δεν υπάρχει έλλειψη στοκ, ούτε εξωφρενικές μειώσεις τιμών. Ειδικά οι μεγάλες αλυσίδες, σπάνια δεν έχουν στοκ, πόσο μάλιστα κάτι τέτοιες ημέρες.

Όπως προανέφερα, μειώσεις τιμών γίνονται σε ορισμένα προϊόντα, που ούτως ή άλλος, αν πήγαινες οποιαδήποτε άλλη στιγμή με το μετρητό στο χέρι, θα σου έκαναν καλή μείωση για να τους φύγει και από το στοκ. Αυτά τα προϊόντα είναι και η αιτία που τοποθετούν ταμπέλες οι οποίες αναγράφουν «εκπτώσεις ως 80%«, γιατί οι μειώσεις αφορούν ορισμένα προϊόντα και όχι ότι προϊόν βρίσκεται μέσα στο κατάστημα. Στα «καλά» προϊόντα, οι τιμές παραμένουν ως έχουν.

Αν θέλεις να έχεις κάθε ημέρα «Black Friday» και να μην χρωστάς και πουθενά (γιατί αν αγοράζεις με πιστωτική κάρτα και με «άτοκες δόσεις» -ωραίο ανέκδοτο, θα πληρώσεις αυτό που πήρε πολύ παραπάνω, λόγω τόκων), περίμενε μέχρι να έχεις τα μετρητά για να αγοράσεις κάτι που πραγματικά θέλεις και όχι κάτι που πρέπει να αγοράσεις.

Δεν χρειάζεσαι, για παράδειγμα, μια 4K TV, αν έχεις ήδη μια καλή 1080p (έχει μεγαλώσει βλέπεις και το στήθος των χαζών παρουσιάστριων των πρωϊνάδικων και χρειαζόμαστε μια ευρεία οθόνη για να το δούμε καλύτερα). Αλλά και αν την χρειάζεσαι πραγματικά, μπορείς να την πάρεις σε καλύτερη τιμή από τι αν περίμενες τις «ηλίθιες Παρασκευές».

Απλά, όπως είπα, περίμενε να έχεις το χρήμα να πάρεις αυτό που θέλεις (γιατί αν δεν έχεις το χρήμα, σημαίνει ότι απλά ΔΕΝ πρέπει να το πάρεις γιατί δεν έχεις την ικανότητα να το πάρεις, η πιστωτική κάρτα είναι μία ακόμη απάτη για να πουλήσουν χρήμα και να σε έχουν «φυλακισμένο» στις δόσεις, κάτι σαν τον πρεζάκια για παράδειγμα) και πήγαινε σε κάποιο κατάστημα της γειτονιάς σου (ή σε οποιοδήποτε άλλο μικρότερο), αντί να πας κατευθείαν στα μεγάλα καταστήματα.

Εκεί παζάρεψε τις τιμές και αν έχεις το χρήμα cash, να είσαι σίγουρος ότι θα πάρεις αυτό που θέλεις, σε καλύτερη τιμή και χωρίς να χρειάζεται να σπρώχνεσαι σε ουρές.

Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τέτοιες «προσφορές», βγάζουν εκτός ανταγωνισμού και εξοντώνουν μικρά καταστήματα, τα οποία δεν έχουν την δυνατότητα της τεράστιας προβολής που έχουν οι μεγάλες αλυσίδες, αλλά ούτε την δυνατότητα μείωσης τιμών σε τέτοια μεγέθη, ακόμη και όταν αυτές γίνονται μόνο στους «κράχτες».