Όταν η απελπισία βαφτίζεται γυπαετιλίκι

Τον τελευταίο καιρό, παρατηρώ μια συνεχόμενη αύξηση των «συνδικάτων» ή «συλλόγων» του πεσίματος, όπου τα μέλη τους αυτοαποκαλούνται συνήθως «γυπαετοί», «γύπες», «αετοί» κλπ.

Αυτό το έχουν βαφτίσει σαν γυπαετιλίκι [1]

Τα συνδικάτα αυτά δεν είναι κάτι νέο. Παλιότερα, όσοι το πετύχατε ή το θυμάστε, υπήρχε το Π.Σ.Ε.Π (Πανελλήνιος Σύλλογος Επίδοξων Πιπινοκυνηγών), όπου τα μέλη του forum προσπαθούσαν να βρουν τις καλύτερες ατάκες για να σπάσει ο πάγος (τα γνωστά σε εμάς ως «openers»). Και μιλάμε για μια εποχή πολύ πριν το pickup, τουλάχιστον στην Ελλάδα (2004 [1]). Γενικά κατά καιρούς, ξεπετάγονται και κάτι διαφορετικό.

Οι «γύπες» ή «γυπαετοί» (γύπες), είναι θα έλεγα η νέα μόδα που έρχεται να σαρώσει τους νέους. Οι περισσότεροι θέλουν να είναι μέλη σε αυτές τις ομάδες, οι οποίες μάλιστα έχουν και πολλές σελίδες στο Facebook (άλλωστε ο καθένας μπορεί να πάρει κάτι που είναι viral και να κάνει κάτι αντίστοιχο, βλέπε «κάρχιες», «φορτωτική», «Λαϊκό» ή «τίμιο παιδί» και σία).

Αν μη τι άλλο, τα «καμάκια» ποτέ δεν έλειψαν από την χώρα μας…

Ο στόχος όλων αυτών των ομάδων δεν διαφέρει από κάποιες αντίστοιχες που ασχολούνται με το Pickup, δηλαδή η γνωριμία και το σεξ με τις γυναίκες. Και εννοείται ότι επειδή ο σκοπός τους είναι σωστός, συμφωνώ μαζί τους στην προσπάθεια τους. Ωστόσο αυτό που παρατήρησα είναι ότι επαινούν και προωθούν την απελπισία ως κάτι σπουδαίο και μοναδικό που ο καθένας τους θα πρέπει να προσπαθήσει να μιμηθεί.

Οι περισσότεροι από αυτούς λοιπόν, έχουν πάρει λάθος το μήνυμα της ομάδας τους. Σαν ιδανικό, στα μάτια τους, είναι οποιαδήποτε κίνηση κάνει ένας άντρας προς μια γυναίκα και τα περισσότερα μηνύματα που δείχνουν στις ομάδες τους, δείχνει ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πότε «γκαρίζει» απελπισία κάτι που κάνουν και πότε όχι.

Άποψη μου είναι ότι οι περισσότεροι φέρονται έτσι, γιατί απλά θέλουν να ανήκουν σε μια ομάδα, να ανήκουν δηλαδή κάπου. Μπορεί πχ να ακολουθούν μια μόδα ή μια τάση της εποχής, αλλά δεν είναι τόσο δυνατό, στο δικό τους μυαλό τουλάχιστον, όσο το να ανήκεις σε μια ομάδα που έχει ένα κάποιο όνομα.

Παντού υπάρχει αυτό. Όταν ένα όνομα μιας ομάδας ή μιας συνήθειας είναι πιασάρικο, ο κόσμος θα το ακολουθήσει και ευκολότερα. Στο pickup για παράδειγμα, υπήρχε το Mode One, το PIMP ή το caveman game. Στην διατροφή, υπάρχουν οι Paleo (που αν πχ έβγαζες μια ομάδα «Living healthy», σίγουρα δεν θα είχε την ίδια πέραση με το πιασάρικο «Paleo»), οι Carnivores [2] κλπ. Μάλιστα, ένας «Carnivore» είχε πάει το παιχνίδι σε άλλο επίπεδο, αφού ανέβασε ένα video όπου έτρωγε μικρά κουνελάκια (μερικών ημερών) ζωντανά.

Κάτι αντίστοιχο είναι και το κίνημα MGTOW («Men Going Their Own Way» ή «οι άνδρες διαβαίνουν το δρόμο τους»), που αν και καταβάθος αυτούς τους καταλαβαίνω γιατί επέλεξαν αυτόν τον δρόμο.

Όπως είπα λοιπόν, οι περισσότεροι θέλουν να ανήκουν κάπου. Πιστεύουν ότι έτσι έχει κάποια αξία αυτό που κάνουν ή απλά το ακολουθούν ίσως επειδή πιστεύουν ότι έχει κάποια αξία επειδή το κάνουν πολλοί. Ωστόσο τα μηνύματα που μεταδίδονται είναι λάθος, όπως συνήθως συμβαίνει σε ομάδες ή κοινότητες που συμμετέχουν πολλοί που κατά βάθος δεν το ήθελαν, απλά βρέθηκαν εκεί κατά τύχη.

Ομάδες σαν και αυτές, όπως είπα, προωθούν το μήνυμα λάθος. Και ίσως κάποιες να έγιναν για χαβαλέ, κάποιες άλλες ωστόσο είναι πιο σοβαρές και μάλιστα αναλαμβάνουν και μαθήματα ή διαθέτουν blogs με οδηγούς για μελλοντικούς γύπες. Ωστόσο η φανατίλα μερικών ή η λάθος αντίληψη της ιδέας μιας ομάδας, τον κάνει να το βλέπει λάθος και να ενεργεί λάθος. Και αυτό θα κάψει τόσο τους ίδιους (ερωτικά πάντα), αλλά και τους υπολοίπους, αφού θα κάνει τις γυναίκες ακόμη πιο σφικτές, επιφυλακτικές και σκληρές στις απαντήσεις τους σε νέα μηνύματα από τα καμάκια.